พอคำพูดนั้นหลุดออกมา ผู้ชมก็ไม่พอใจทันที
เจ้าพั่งจื่อจอมอ้วนนี่ ต่อให้รู้จักกับเสี่ยวเกอและสนิทกัน ก็พูดไม่ได้หรอกว่าเสี่ยวเกออายุมากแล้ว
เสี่ยวเกอเพิ่งอายุ 20 เอง กำลังอยู่ในวัยหนุ่มสาวเต็มที่เลยนะ!
โม่ฉีหลินเองก็ปรือตาลงเล็กน้อย ส่งสายตาคมกริบใส่พั่งจื่อ
เธอยอมรับว่าเสี่ยวเกอตัวจริงอายุมากแล้วจริง ๆ
แต่ตอนนี้เธอเพิ่งจะ...
เดี๋ยวนะ ตอนนี้เธออายุเท่าไรกันแน่?
โม่ฉีหลินขมวดคิ้ว ใบหน้าเย็นชาปรากฏแววสับสนและงุนงงขึ้นมาวูบหนึ่ง
เธอรู้ว่าเจ้าของร่างเดิมอายุ 20 ปี แต่กลับนึกอายุของตัวเองไม่ออก
จู่ ๆ เธอก็ตระหนักได้ว่าความทรงจำก่อนข้ามภพของเธอหายไปหมดแล้ว!
ไม่ใช่แค่นั้น แม้แต่ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมก็เริ่มเลือนราง!
โม่ฉีหลินกำหมัดแน่น 【ระบบ เป็นฝีมือแกหรือเปล่าที่ลบความทรงจำก่อนฉันข้ามภพกับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมไป?】
ระบบไม่ตอบ
อะไรนะที่ว่ามันลบความทรงจำก่อนเธอข้ามภพกับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมไป?
ความทรงจำก่อนเธอข้ามภพกับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ล้วนเป็นความทรงจำปลอมที่ระบบฝังไว้ให้เธอตั้งแต่แรก และมีเวลาจำกัด
เมื่อหมดเวลา ความทรงจำปลอมก็ย่อมค่อย ๆ เลือนหายไป
เมื่อไม่ได้ยินคำตอบจากระบบเสียที โม่ฉีหลินก็รู้ว่ามันแกล้งตายอีกแล้ว จึงกำหมัดแน่นขึ้นกว่าเดิม ไอรอบกายก็เย็นเยียบลงด้วย
อู๋เสียสังเกตเห็น จึงรีบยืดตัวตรงแล้วหันมามองเธอ “เสี่ยวเกอ เป็นอะไรไป?”
ริมฝีปากของโม่ฉีหลินขยับ ราวกับอยากพูดอะไรบางอย่าง
แต่สุดท้ายเธอก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงส่ายหน้าเพื่อบอกว่าไม่เป็นไร