อีกฟากหนึ่ง ภายในโรงพยาบาลเอกชน
กู้เปาจู่ฟื้นแล้ว เธอเอนพิงหัวเตียง ฟังคนในตระกูลกู้ด่าทอโม่ฉีหลินด้วยความสะใจจนแทบเก็บไว้ไม่อยู่
แต่สีหน้ากลับไม่แสดงออก เธอก้มหน้าลงสะอื้นไห้อย่างรู้สึกผิด “พ่อ แม่ พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม น้องห้า น้องหก อย่าด่าพี่สาวเลยนะคะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพี่สาว ถ้าหนูไม่ดึงดันจะไปงานแต่งของพี่สาวกับพี่หานชวน เพื่ออวยพรให้ทั้งคู่มีความสุข พี่สาวก็คงไม่คิดว่าหนูจะมาแย่งเจ้าบ่าว แล้วจับหนูขังไว้ในห้องน้ำสาดน้ำแข็งใส่ เพราะฉะนั้นเรื่องทั้งหมดเป็นความผิดของหนูเอง ไม่เพียงทำให้พี่สาวเข้าใจผิด ยังทำให้งานแต่งของพี่สาวกับพี่หานชวนต้องยกเลิกอีก...”
“ไม่ใช่ความผิดของลูก เปาจู่!” แม่กู้เห็นลูกสาวคนโปรดร้องไห้เช่นนี้ หัวใจก็แทบสลาย “เป็นความคิดชั่วร้ายของนังตัวกาลกิณีนั่นเอง!”
“แม่พูดถูกแล้ว เปาจู่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ ต่อให้วันนี้เธอไม่ไปปรากฏตัว ถึงพี่สาวของเธอจะแต่งกับหานชวนสำเร็จ อีกฝ่ายก็ยังมองเธอเป็นหนามยอกอกอยู่ดี เพราะรู้สึกผิดไง เดิมทีหานชวนควรจะอยู่กับเธอ เป็นมันต่างหากที่แย่งหานชวนไปจากเธอ ไม่รู้มันใช้มนตร์อะไรกับคุณปู่ฟู่ ถึงได้ยืนกรานว่าจะให้มันแต่งกับหานชวนให้ได้ ไม่อย่างนั้นคนที่จัดงานแต่งกับหานชวนวันนี้ก็ต้องเป็นเธอ จะมีที่ให้มันได้ยังไง?” กู้เจวี่ย ลูกชายคนที่สองของตระกูลกู้ก็พูดขึ้น
กู้จิ้ง ลูกชายคนที่สามก็ไม่น้อยหน้า “ใช่แล้ว เปาจู่ เธอทำดีกับพี่สาวมากพอแล้ว เป็นอีกฝ่ายต่างหากที่ทนเธอไม่ได้ พอกลับมาก็หาเรื่องรังแกเธออยู่เรื่อย ทั้งที่เธอยอมอดทนกับพี่สาวทุกเรื่องเพราะเห็นแก่เรื่องที่ถูกสลับตัว แถมยังคิดถึงอนาคตของพี่สาวที่เรียนหนังสือมาน้อย กลัวว่าเธอจะไปได้ไม่ดี ถึงได้พาเข้าวงการบันเทิง ไม่รู้ว่ายังมีอะไรให้ไม่พอใจอีก”
“ฮึ นังอกตัญญู!” กู้เปาเยว่ น้องสาวคนที่หกของตระกูลกู้ด่าลั่น
“พ่อครับ เราต้องคิดเรื่องว่าจะจัดการโม่ฉีหลินยังไงแล้ว เธอเริ่มเสียสติขึ้นทุกที ถ้ายังให้เธออยู่ใต้ชายคาเดียวกับเปาจู่ต่อไป เปาจู่อาจถูกเธอรังแกจนตายเข้าสักวัน” กู้เชิน ลูกชายคนโตของตระกูลกู้ดันแว่นขึ้น พลางมองพ่ออย่างไม่เปิดโอกาสให้คัดค้าน
“ที่รัก ส่งเธอไปเถอะ ตอนรับกลับมา เราก็ไม่ได้บอกคนนอกว่าเธอเป็นลูกแท้ ๆ ของเรา แค่บอกว่าเป็นลูกบุญธรรม อีกอย่างเธอก่อเรื่องเลวร้ายไว้ตั้งมากมาย ต่อให้เราส่งเธอไป คนนอกก็ไม่มีทางตำหนิเรา” แม่กู้เสนอ ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ ไม่มีเยื่อใยต่อโม่ฉีหลิน ลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเองแม้แต่น้อย
พ่อกู้พยักหน้า กำลังจะตอบตกลง ทว่ากู้อู่ ลูกชายคนที่ห้าซึ่งกำลังติดตามเกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติอยู่ข้าง ๆ ก็ปรบมือหัวเราะขึ้นมา “พ่อ แม่ พี่ใหญ่ ไม่ต้องส่งโม่ฉีหลินไปไหนแล้วครับ โม่ฉีหลินถูกเกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติเลือกแล้ว อยู่ได้อีกไม่นานหรอกครับ ฮ่า ๆ”
“จริงหรือ?” เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนในตระกูลกู้ก็หันไปมองจอของตัวเอง และเห็นชื่อโม่ฉีหลินอยู่บนนั้นจริง ๆ ต่างพากันตะโกนยินดี บอกว่าแม้แต่เกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติก็ยังทนความชั่วร้ายของเธอไม่ไหว ไม่สนใจเลยว่าเธอจะตายในเกมหรือไม่ เย็นชาอย่างน่ากลัว
กู้เปาจู่ก็กำลังดูจออยู่เช่นกัน มุมปากยกขึ้นจนแทบปิดบังไม่มิด
โม่ฉีหลิน โม่ฉีหลิน ฉันบอกแล้วไงว่าเธอสู้ฉันไม่ได้ ดูสิ แม้แต่เกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติยังช่วยฉัน ตอนนี้เธอคงสิ้นหวังมากแล้วสินะ?
แต่กู้เปาจู่ยังดีใจได้ไม่ทันไร วินาทีถัดมา รายชื่อผู้เล่นบนจอก็เพิ่มขึ้นอีก
【ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศหัว โม่ฉีหลิน หลี่เฉียง จูเยี่ยนเยี่ยน หวังเต๋อฟา จางเสวียปิง กู้เปาจู่...】
“อะไรนะ?” มุมปากของกู้เปาจู่แข็งค้างในทันที เลือดในกายเย็นเฉียบ เธอจ้องสามคำว่า ‘กู้เปาจู่’ บนจอเขม็ง ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
จนกระทั่งได้ยินคนในตระกูลกู้ตะโกนว่า ‘ทำไมชื่อเปาจู่ถึงอยู่บนนั้นด้วย’ เธอถึงจำต้องเชื่อความจริงอันโหดร้ายว่า ตัวเองก็ถูกเกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตชาติเลือกเช่นกัน
จากนั้นกู้เปาจู่ก็ทนรับความสะเทือนใจและความหวาดกลัวต่อความตายไม่ไหว หมดสติไปอีกครั้ง
แต่คนในตระกูลกู้ไม่มีเวลาสนใจเธอแล้ว เพราะชื่อของกู้จิ้งก็ปรากฏขึ้นบนจอตามมาติด ๆ
คราวนี้ทั้งตระกูลกู้อลหม่านไปหมด
ขณะเดียวกัน ที่ห้องพักผู้ป่วยชั้นบน เมื่อคุณปู่ฟู่ได้ยินว่างานแต่งของฟู่หานชวนถูกยกเลิก ก็โกรธจนตัวสั่น “ใครอนุญาตให้ยกเลิก? ใครอนุญาต?”
“ผมเป็นคนยกเลิกเองครับ ขอโทษด้วยครับคุณปู่ ผมแต่งงานกับผู้หญิงที่จิตใจชั่วร้ายและก่อเรื่องเลวร้ายไว้มากมายแบบนี้ไม่ได้!” ฟู่หานชวนเม้มริมฝีปากบางตอบ
ฟู่หลิงเยว่ คุณหนูรองแห่งตระกูลฟู่ช่วยพูดเสริม “ใช่ค่ะคุณปู่ คุณไม่รู้หรอกว่าวันนี้เธอทำอะไรอีก เธอ...”
“หุบปาก!” คุณปู่ฟู่ตวาดเสียงกร้าว
ฟู่หลิงเยว่ตกใจจนไม่กล้าพูดต่อทันที
คุณปู่ฟู่จึงหันกลับไปมองฟู่หานชวน “ไอ้เด็กเหลือขอ ฉันเตือนแกไว้ ไม่ว่าเด็กคนนั้นอย่างโม่ฉีหลินจะทำอะไร ต่อให้ฆ่าคน แกก็ต้องง้อเธอกลับมาแล้วจัดงานแต่งใหม่ ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่ยอมรับแกเป็นหลาน!”
พอได้ยินเช่นนี้ คนในตระกูลฟู่ก็คิดว่าคุณปู่เสียสติไปแล้ว
พ่อฟู่ไม่เข้าใจอย่างยิ่ง “พ่อครับ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงชอบโม่ฉีหลินนัก ยืนกรานจะให้หานชวนแต่งกับเธอ ตอนนี้ถึงกับไม่อยากยอมรับหานชวนเพราะเธอด้วยซ้ำ?”
“ก็เพราะท่านอาจารย์อวิ๋นเฉินเคยบอกว่า เธอคือหญิงฉิวหลิน สามารถคุ้มครองให้ตระกูลฟู่รุ่งเรืองยาวนานหลายร้อยปีได้”
“คุณปู่ นั่นมันเรื่องหลอกลวง เป็นความเชื่องมงายยุคเก่า หญิงฉิวหลินอะไรกัน แค่ชื่อของเธอฟังดูคล้ายฉิวหลินก็เลยเป็นหญิงฉิวหลินแล้วหรือ? บนโลกนี้ยังมีคนอีกตั้งมากมายที่ชื่อมีคำว่าเซียน แบบนั้นพวกเขาก็เป็นเซียนกันหมดหรือไงครับ?” ฟู่หานเฉิน คุณชายสามแห่งตระกูลฟู่หัวเราะเยาะ
“แก... ไอ้เด็กเหลือขอ แกรู้อะไร นี่เป็นคำทำนายชะตาจากท่านอาจารย์อวิ๋นเฉินด้วยตัวเอง ท่านเป็นผู้รู้ที่บรรลุธรรมอย่างแท้จริง คำทำนายของท่านไม่เคยผิด ตอนฉันยังหนุ่ม ก็เพราะคำทำนายของท่านอาจารย์อวิ๋นเฉินนี่แหละ ถึงได้ก่อตั้งตระกูลฟู่ขึ้นมาได้อย่างทุกวันนี้”
“ที่ก่อตั้งตระกูลฟู่ได้ก็เพราะคุณปู่มีความสามารถและทำธุรกิจเก่งต่างหาก เกี่ยวอะไรกับการทำนายดวงครับ” ฟู่หานเฉินกลอกตา
คนในตระกูลฟู่พยักหน้า เห็นด้วยกับเขา
เมื่อเห็นเช่นนั้น คุณปู่ฟู่ก็รู้สึกหดหู่ใจ “จบแล้ว ตระกูลฟู่จบสิ้นแล้ว...”
คนในตระกูลฟู่ “...”
เฮ้อ คุณปู่ถูกความเชื่องมงายยุคเก่าครอบงำหนักจริง ๆ!
ฟู่หานเฉินส่ายหน้าอย่างจนใจ รู้สึกว่าพูดกับคุณปู่ไม่รู้เรื่อง จึงหันไปดูจอเกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติของตัวเอง ตั้งใจจะดูว่ามีคนโชคร้ายคนไหนถูกเลือกอีกบ้าง ไม่คิดว่าพอดูแล้วจะยิ้มกว้างขึ้นมาทันที “พี่ใหญ่ ดูเร็ว โม่ฉีหลินถูกเกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตชาติเลือกแล้ว คราวนี้พี่ก็ไม่ต้องแต่งกับเธออีกต่อไป เพราะเธอกำลังจะตาย”
พอคนในตระกูลฟู่ได้ยิน ก็เพิ่งจะดีใจได้ครู่เดียว ก่อนจะได้ยินฟู่หานเฉินร้องลั่นอย่างตื่นตระหนก “ทำไมถึงมีชื่อพี่ใหญ่กับพี่รองด้วย?”
“อะไรนะ? มีฉันด้วยหรือ?” ฟู่หลิงเยว่หน้าถอดสี
สีหน้าของฟู่หานชวนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
พ่อแม่ฟู่และคุณปู่ฟู่รีบหันไปดูจอเช่นกัน แล้วก็เห็นชื่อฟู่หานชวนกับฟู่หลิงเยว่อยู่บนนั้นจริง ๆ
【ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศหัว โม่ฉีหลิน หลี่เฉียง จูเยี่ยนเยี่ยน หวังเต๋อฟา จางเสวียปิง กู้เปาจู่ กู้จิ้ง หลินชูเหิง ฟู่หานชวน ฟู่หลิงเยว่】
【ขอให้ผู้เข้าแข่งขันทั้งสิบคนเตรียมตัวให้พร้อม อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะเข้าสู่เกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติ เริ่มนับถอยหลัง: 71 ชั่วโมง 59 นาที 59 วินาที...】
คราวนี้ตระกูลฟู่ก็อลหม่านขึ้นมาเช่นกัน