หลังจากอวี่เซี่ยฮวากับคนอื่น ๆ จากไป
ห้องจัดเลี้ยงทั้งห้องก็พลันแตกฮือ เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงมขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ท่านผู้ว่าการถึงกับตัดขาดกับตระกูลเจิ้งเพื่อหลี่จวิน”
“หลี่จวินคนนี้มีเบื้องหลังไม่ธรรมดาหรือไง? มิน่าอีกฝ่ายถึงได้สงบนิ่งขนาดนั้น”
“แต่ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินชื่อหลี่จวินมาก่อนเลย เขาโผล่มาจากไหนกัน?”
“คนเราดูแต่ภายนอกไม่ได้จริง ๆ!”
ส่วนผู้จัดการว่านที่ล้มอยู่บนพื้น ตอนนี้แทบสิ้นหวังไปทั้งใจ
เดิมทีเขายังฝากความหวังไว้กับเจิ้งหยาง คิดว่าอีกฝ่ายจะช่วย แต่ไม่คิดเลยว่าแม้แต่เจิ้งหยางก็ยังเอาตัวไม่รอด
คนที่อยู่ข้าง ๆ มองเขาด้วยแววตาเวทนา
ผู้จัดการว่านวางอำนาจบาตรใหญ่มาจนเคยชิน คราวนี้ในที่สุดก็เจอคนที่ไม่ควรไปหาเรื่องเข้าแล้ว
อีกด้านหนึ่ง สมาชิกทั้งสามคนของตระกูลไป๋ต่างมองหน้ากันไปมา
ไป๋เวยเอ่ยอย่างประหลาดใจและไม่แน่ใจว่า “ไม่นึกเลยว่าผู้ว่าการอวี่จะออกหน้าให้พี่จวิน แต่ไม่รู้ว่าพี่จวินไปสร้างความสัมพันธ์กับอวี่เซี่ยฮวาได้อย่างไร”
หลี่เมิ่งอวิ๋นที่อยู่ข้าง ๆ ยิ่งตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่
“มีอนาคตแล้ว มีอนาคตแล้ว หลานชายฉันมีอนาคต ตระกูลหลี่ของฉันมีมังกรผงาดแล้ว!”
ส่วนไป๋จิงถิงยังคงงุนงงไม่หาย
ไม่ว่าจะคิดอย่างไร เขาก็เชื่อมโยงหลี่จวินเข้ากับบุคคลสำคัญที่อยู่สูงส่งเหนือผู้คนเหล่านั้นไม่ได้