เวลานี้
ภายในคฤหาสน์ตระกูลกู้เต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความยินดี
กู้เหยียนเหนียน ประมุขตระกูลกู้ คือเสาหลักของตระกูล ขอเพียงมีเขาอยู่ ตระกูลกู้ก็มั่นคงดุจหินผา
เวลานี้กู้เหยียนเหนียนสวมชุดสีขาวหลวมสบาย นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แดง
ผมของเขาหวีเรียบไปด้านหลังอย่างประณีต ใบหน้าเปี่ยมด้วยบารมี ดูกระปรี้กระเปร่าเต็มเปี่ยม ไม่มีเค้าคนที่เมื่อวานยังนอนอยู่บนเตียงและเกือบสิ้นใจเลยแม้แต่น้อย
“พ่อ ยินดีด้วยที่ร่างกายหายดีเป็นปกติแล้ว”
กู้ฮ่าวในชุดสูทยกแก้วเหล้าเดินเข้ามาแสดงความยินดี
กู้เหยียนเหนียนรอดพ้นจากความตายมาได้ วันนี้ตระกูลกู้จึงจัดงานฉลองภายในครอบครัวโดยเฉพาะ
“ยินดีด้วยครับพี่ใหญ่ หยกหรูอี้ชิ้นนี้เป็นของขวัญที่ผมเตรียมไว้ให้พี่”
“พี่ใหญ่ ผมรู้ว่าพี่ชอบหยก เลยให้คนแกะสลักคางคกทองจากหินโมราเป็นพิเศษ”
“นี่คือเครื่องลายครามสมัยราชวงศ์หมิงที่ผมได้มาอย่างยากลำบาก...”
บรรดาญาติและมิตรสหายของตระกูลกู้ต่างนำของขวัญมามอบให้
กู้เหยียนเหนียนยิ้มจนหุบปากไม่ลง
“ทุกคนไม่ต้องเกรงใจ นั่งลงกันเถอะ คราวนี้ฉันรอดตายมาได้ ต่อไปจะพาตระกูลกู้ไปสู่ความรุ่งโรจน์ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมแน่นอน”
“ตระกูลที่ฉวยโอกาสเล่นงานตระกูลกู้ตอนฉันป่วยหนัก ฉันจะจัดการพวกมันทีละราย”