“ปัง!”
ชายร่างกำยำคนหนึ่งเพิ่งพุ่งมาถึงตรงหน้าหลี่จวิน ยังไม่ทันได้ลงมือ ร่างทั้งร่างก็ห่อตัวงอเหมือนกุ้ง ก่อนจะกระเด็นลอยออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่
ต่อมา หลี่จวินกระโดดลอยสูงขึ้น เข่ากระแทกใส่ใบหน้าของอีกคนจนเละเป็นเลือดเป็นเนื้อในพริบตา
ร่างของหลี่จวินร่วงลงกลางฝูงชน ประหนึ่งกระทิงคลั่ง เพียงชั่วพริบตาก็ซัดคนล้มไปหลายคน
ดาบเล่มหนึ่งฟันเข้าใส่แผ่นหลังของหลี่จวิน กู้เหยียนตกใจจนร้องออกมา “หลี่จวิน ระวัง!”
ราวกับมีตาอยู่ด้านหลัง หลี่จวินเบี่ยงตัวหลบดาบใหญ่ของอีกฝ่าย ก่อนหันกลับไปฟันข้อมือที่จับดาบด้วยสันมือ
ดาบเล่มนั้นร่วงลงทันที แต่ก่อนจะตกถึงพื้น หลี่จวินก็คว้าขึ้นมาได้ แล้วฟันสวนไปตามจังหวะใส่ใบหน้าของอีกฝ่าย เลือดพุ่งกระฉูดในทันที ตั้งแต่ฟันไปจนถึงหลังใบหูถูกผ่าแยกด้วยดาบเดียว
โหดเหี้ยม ช่างโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว
คนของบริษัทเซิ่งซื่อเหล่านั้นต่างก็ถูกความโหดเหี้ยมของหลี่จวินทำให้หวาดกลัว
แต่หลี่จวินไม่ปล่อยให้พวกเขามีเวลายืนตะลึง
เขาถือดาบพุ่งเข้าใส่ฝูงชน ฟันหนึ่งคนต่อหนึ่งดาบ
ทุกครั้งที่ฟันลงไป เลือดก็สาดกระเซ็น ความโหดเหี้ยมถูกแสดงออกมาอย่างถึงที่สุด
ชั่วพริบตา ชายร่างกำยำกว่าสามสิบคนก็ล้มลงไปกว่าครึ่งแล้ว
เมื่อเห็นภาพนี้ กู้เหยียนกับพวกต่างตะลึงจนพูดไม่ออก