“ตกลงเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างร้อนรน
ไป๋จิงถิงกับหลี่เมิ่งอวิ๋นผู้เป็นภรรยาฝ่าฝูงชนเข้ามา
เมื่อเห็นลูกสาวกับหลานชายยืนอยู่กลางฝูงชน สีหน้าของทั้งคู่ก็เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
ก่อนหน้านี้พวกเขาบังเอิญเจอคนรู้จัก จึงยืนคุยกันอยู่ที่ทางเดินครู่หนึ่ง ไม่คิดว่าพอเพิ่งเข้ามา ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนล้อมกันอยู่
ในฝูงชนดูคล้ายจะเป็นหลานชายกับลูกสาวของตน ตอนแรกนึกว่าตาฝาด ไม่นึกว่าจะเป็นพวกเขาจริง ๆ
“ไป๋เวยกับหลี่จวินไปล่วงเกินคนของตระกูลเจิ้ง หลี่จวินยังลงมือกับเจิ้งหยางด้วยค่ะ”
จูอวี่หานพูดเสียงเบา
พอได้ยินเช่นนั้น สองสามีภรรยาไป๋จิงถิงก็รู้สึกสมองอื้ออึง ร่างแทบทรุดลงกับพื้น
“ลงมือกับคนของตระกูลเจิ้งงั้นหรือ? เรื่องใหญ่แล้วสิ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
หลี่เมิ่งอวิ๋นรีบคว้ามือลูกสาว น้ำตาแทบไหล
“ผู้หญิงคนนั้นร่วมมือกับเจิ้งหยางใส่ร้ายหนู แถมยังกล่าวหาว่าหนูยั่วยวนสามีของเธอ พี่จวินทนดูไม่ได้ เลยลงมือกับสามีของเธอ...”
ไป๋เวยเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง
หลี่เมิ่งอวิ๋นโกรธจนแทบระงับอารมณ์ไม่อยู่
ส่วนไป๋จิงถิงรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าลงกลางหัว
ภรรยาไม่รู้ แต่เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าตระกูลเจิ้งมีอำนาจแค่ไหน
“จบแล้ว คราวนี้จบจริง ๆ”
ไป๋จิงถิงพึมพำกับตัวเอง
“ไม่นึกว่าจะมากันเป็นกลุ่ม ดูท่างานรักษาความปลอดภัยของผมจะหละหลวมจริง ๆ ถึงปล่อยให้คนแบบนี้ปะปนเข้ามาได้”