ฉีฉืออี้แม้จะหวาดกลัวหนิงกูโจวอยู่บ้าง แต่วันนี้นางไม่จำเป็นต้องยุแยงตะแคงรั่ว จึงมีความกล้าขึ้นมา
เพราะเรื่องของถังเมี่ยวซินและซูเล่อเทียน หลายคนล้วนได้เห็นกับตา
นางเพียงคิดว่าหนิงกูโจวจะใช้วิธีที่นางเคยโดนจัดการไปจัดการกับถังเมี่ยวซิน นางก็ตื่นเต้นจนแทบอดใจไม่ไหว!
ถังเจียงเซียนวันนี้ถูกถังเมี่ยวซินตบหน้าต่อหน้าธารกำนัล อยากให้ฉีฉืออี้ไปก่อเรื่องยิ่งนัก ครั้งนี้ถึงขั้นไม่แม้แต่จะแสร้งทำเป็นสุภาพอีกต่อไป
ฉีฉืออี้เดินเข้าไปหาหนิงกูโจวทันทีแล้วกล่าวว่า “ฝ่าบาท ฉินอ๋อง ถังเมี่ยวซินสวมเขาสีเขียวให้ท่านแล้ว!”
หนิงกูโจวส่งสายตาเย็นชามองนาง
นางรู้สึกตัวเย็นวาบราวกับตกสู่หลุมน้ำแข็ง เกรงว่าเขาจะลงมือ จึงรีบกล่าวว่า “ท่านอย่าเพิ่งลงมือ! ครั้งนี้ข้ามิได้พูดจาเพ้อเจ้อ ข้ามีหลักฐาน!”
“วันนี้ถังเมี่ยวซินพอก้าวเข้าสำนักศึกษาแห่งชาติก็วิ่งไปที่ห้องของซูเล่อเทียน เพื่อแอบดูเขาอาบน้ำ!”
“แม้จะมีคนเดินเข้าไป แต่ซูเล่อเทียนกลับแสร้งทำเป็นเล่นหมากล้อมกับถังเมี่ยวซินอย่างไม่เป็นธรรมชาตินัก!”
“แต่ผู้ใดเล่าจะไม่รู้ว่าถังเมี่ยวซินเติบโตในเรือนนอกมาแต่เด็ก ไม่รู้จักเล่นหมากล้อมแม้แต่น้อย!”
“ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือ วันนี้ซูเล่อเทียนยังติดตามถังเมี่ยวซินไปที่ห้องเก็บของเพื่อรับพิณ และแสดงความใกล้ชิดสนิทสนมกับนางอย่างยิ่ง”
“ซูเล่อเทียนตั้งแต่เข้ารั้วสำนักศึกษาแห่งชาติแล้ว ไม่เคยเข้าใกล้สตรีใด แต่กลับให้ความสำคัญกับถังเมี่ยวซินเป็นพิเศษเช่นนี้ ต้องมีปัญหาแน่นอน!”
“ถังเมี่ยวซินมิเคยเป็นคนสงบเสงี่ยม วันนี้คงวางแผนยั่วยวนซูเล่อเทียนแล้ว นี่มันเป็นการตบหน้าท่านชัด ๆ!”