ฉีฉืออี้รู้ดีว่าถ้าเถิ่งเมี่ยวซินถูกไล่ออกจากสำนักศึกษาแห่งชาติในวันแรกที่เข้าเรียน นั่นก็เท่ากับเป็นการตบหน้าฮ่องเต้เฉิงหมิง!
เมื่อทั้งคู่ออกจากสำนักศึกษาแห่งชาติไป ก็ต้องถูกฮ่องเต้เฉิงหมิงลงโทษอย่างหนัก!
แค่คิดถึงเรื่องนี้ นางก็ยิ่งสมใจ
อาจารย์ซุนได้ยินถ้อยคำของเหล่านักศึกษาแล้ว สีหน้าก็ยิ่งไม่พอใจมากขึ้น
เขาเกลียดกลุ่มเชื้อพระวงศ์เหล่านี้ที่สุด ทั้งวันไม่ยอมเรียนหนังสือให้ดี แถมยังชอบก่อเรื่องวุ่นวายให้เขาอีก
เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "ข้ารู้ว่านอกสำนัก เจ้าคือองค์ชาย แต่ในสำนักศึกษาแห่งชาติแห่งนี้ ไม่มีองค์ชาย ไม่มีองค์หญิง ทุกคนเท่าเทียมกัน นี่คือกฎที่อาจารย์ใหญ่ตั้งไว้เมื่อครั้งก่อตั้งสำนักศึกษาแห่งชาติ"
"วันนี้เจ้าทำร้ายคนในสำนักศึกษาแห่งชาติ ก็ต้องถูกลงโทษตามกฎของสำนักศึกษาแห่งชาติ"
"คนที่อยู่ตรงนั้น จงจับตัวนางลงไป เฆี่ยนสามสิบไม้ตามกฎของสำนัก!"
ฉีฉืออี้ได้ยินดังนั้นก็ยิ่งเย่อหยิ่ง ต่อให้หนิงกูโจวจะปกป้องเถิ่งเมี่ยวซินมากแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์!
ในสำนักศึกษาแห่งชาติ ทุกคนเท่าเทียมกัน ใครก็ตามที่คิดพึ่งยศฐาบรรดาศักดิ์แล้วก่อเรื่องในสำนักศึกษาแห่งชาติ จะไม่มีวันได้ดี
ในสำนักศึกษาแห่งชาติมีผู้เชี่ยวชาญมากมาย และด้วยข้อตกลงพิเศษระหว่างฮ่องเต้เฉิงหมิงกับอาจารย์ใหญ่ อาจารย์ผู้สอนฝ่ายปกครองของสำนักศึกษาแห่งชาติลงโทษตามกฎของสำนัก ต่อให้เป็นฮ่องเต้เฉิงหมิงก็ไม่สามารถแทรกแซงได้
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหนิงกูโจวที่เป็นเพียงองค์ชายที่ไม่ได้รับความโปรดปราน ฮ่องเต้เฉิงหมิงย่อมไม่ยอมทำให้ความสัมพันธ์กับสำนักศึกษาแห่งชาติเสียไปเพราะเขาเป็นแน่