"ยังแถลงไขอยู่อีก!" น้ำเสียงของบุรุษแฝงความดูแคลน: "ข้ออ้างนี่หาได้ช่างห่วยแตกยิ่งนัก!"
"ดูท่าหากวันนี้ไม่ให้บทเรียนอันจดจำแก่เจ้า เจ้าคงไม่รู้จักเข็ด"
ถึงยามนี้ถังเมี่ยวซินจะรู้แล้วว่าวันนี้ตนถูกคนวางแผน ใครบางคนคิดจะใช้มีดของผู้อื่นสังหารนาง!
จากฝีมือเพียงสองกระบวนท่าเมื่อครู่ ชายหลังฉากกั้นมีวิชาตัวเบาสูงส่ง นางจะโง่ยืนรอให้ถูกทำร้ายได้อย่างไร รีบหมุนตัววิ่งหนีทันที
บุรุษจะปล่อยนางหนีไปได้อย่างไร เขารัดเข็มขัด กระชากกระบี่วิเศษจากชั้น โฉบกายดังมังกรว่ายพุ่งแทงเข้ามา
ถังเมี่ยวซินสัมผัสได้ถึงอันตรายโดยสัญชาตญาณ พลิกตัวกลางอากาศขึ้นไปบนขื่อเรือน เพียงแต่ยังตั้งหลักไม่ทัน กระบี่ก็ตามมาอีกแล้ว
ถังเมี่ยวซินได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาจากด้านนอก เสียงฝีเท้าอึกทึก ดูท่าคนที่มาไม่ใช่น้อย
นางหนีช้าไม่ได้ หากบุรุษผู้นั้นกล่าวหาว่านางแอบดูเขาอาบน้ำ กลับไปแล้วหนิงกูโจวต้องคิดว่านางทำให้เขาเสียหน้า ไม่รู้จะกลั่นแกล้งนางอย่างไรอีก
นางเอื้อมมือไปที่ยาผงที่เอว แต่กลับพบว่าตอนพลิกตัวเมื่อครู่ยาผงร่วงลงพื้นเสียแล้ว
นางรีบเหยียบขื่อลงไปเก็บ แสงกระบี่คมกริบก็ตามมาอีก จำต้องใช้วิชาจับกระบี่ของบุรุษผู้นั้นไว้
ครั้งนี้ ทั้งสองได้ประจันหน้ากันจริง ๆ
นางรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ชายเบื้องหน้ารูปร่างหน้าตาไม่แพ้หนิงกูโจว แต่ไม่มีความเย็นชาของหนิงกูโจว กลับอบอวลด้วยกลิ่นอายเจ้าเสน่ห์อันแฝงความพิศมัย
บุรุษผู้นั้นเมื่อเห็นนาง ดูจะตกใจยิ่งกว่านางเสียอีก แทบจะอุทานออกมาโดยไม่ทันคิด: "ท่านป้า!"