คราวนี้จินซื่อเฉวียนเจ็บปวดจนร้องไม่ออกเลยทีเดียว
นักเรียนคนอื่นๆ ต่างตกใจจนหน้าซีด นางกล้าทำแบบนั้นจริงๆ ด้วย!
มุมปากของถังเมี่ยวซินยกขึ้นเล็กน้อย: “ที่แท้ก็เป็นแค่คนโง่ที่คิดแต่เรื่องใต้สะดือ ตอนนี้ชีวิตเจ้าอยู่ในกำมือข้า ยังกล้าข่มขู่ข้าอีกหรือ!”
“เจ้าไม่รู้หรือว่าผู้แข็งแกร่งไม่เคยพูดคำข่มขู่ มีแต่พวกอ่อนแอเท่านั้นที่ทำแบบนี้!”
ร่างกายหนาหนักของจินซื่อเฉวียนเจ็บจนกระตุกเกร็ง หมดแรงแม้แต่จะกลิ้งไปมา
ตอนนี้เขามองถังเมี่ยวซินราวกับมองปีศาจ ถึงแม้เขาจะชอบถังเจียงเซียน แต่จะให้ชอบเกินชีวิตตัวเองไปได้อย่างไร!
เขาเจ็บจนน้ำตาไหล
ถังเมี่ยวซินพูดต่อ: “โรคของเจ้ายังไม่หายขาด ข้าจะช่วยเจ้าเอาสมองโง่ๆ ของเจ้าออกมาให้”
“เจ้าต้องเชื่อฟังนะ ข้าลงมือเร็วมาก ไม่เจ็บเท่าไรหรอก!”
ถึงตอนนี้จินซื่อเฉวียนรู้แล้วว่านางกล้าทำให้นางเป็นหมันจริงๆ!
ต่อให้ออกจากเขาไปแล้ว ให้บิดาแก้แค้นให้ได้ ชีวิตเขาก็พินาศอยู่ดี!
เขารีบโบกมือสุดชีวิต: “อย่า! ข้าไม่กล้าอีกแล้ว!”
ถังเมี่ยวซินหัวเราะเบาๆ: “พวกผู้ชายปากบอกว่าไม่เอา แต่ใจจริงกลับคิดไม่เลิกรา ช่างซุกซนจริง!”
“ดีๆ อย่าขยับนะ ถ้าขยับแรงเกินไป มีดของข้าเฉไปหน่อยเดียว เผลอตัดของใต้สะดือเจ้าทิ้งหมดเลย!”
จินซื่อเฉวียนมองนางด้วยแววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว: “ขอแค่เจ้าปล่อยข้า ข้าจะทำตามที่เจ้าบอกทุกอย่าง! ข้าช่วยเจ้าไปสั่งสอนถังเจียงเซียนได้!”