แคว้นเยี่ยนให้ความสำคัญกับความกตัญญูเป็นอย่างมาก หากถังเมี่ยวซินถูกตราหน้าว่าไม่กตัญญู นอกจากจะถูกคนดูหมิ่นแล้ว ยังอาจถูกตัดสินความผิดได้อีกด้วย
หลี่ซื่อตาเป็นประกายขึ้นมา: "ความคิดเจ้ายอดเยี่ยม! จวนโหวเป็นที่ของเรา จะจัดการถังเมี่ยวซินให้ตายไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยหรือ!"
ถังเจียงเซียนหรี่ตาลง: "ครั้งก่อนที่นางหนีรอดไปได้ก็เพราะเราประเมินนางต่ำไป ครั้งนี้ต้องเตรียมการให้พร้อมรอบคอบ!"
"ต้องทำให้นางมาแล้วไม่มีทางกลับ!"
ถังเมี่ยวซินเพิ่งได้รับหนังสือเชิญจากหลี่ซื่อในอีกสองวันต่อมา
นางตบหนังสือเชิญในมือเบาๆ เลิกคิ้วขึ้น พูดกับบ่าวรับใช้ที่ส่งหนังสือมา: "กลับไปบอกฮูหยินโหวหมื่นครัวเรือน เดือนหน้าเดือนเก้าฉันจะไปอวยพรวันเกิดให้นางตรงเวลา"
หลังจากบ่าวรับใช้จากไป หนิงกูโจวพูดข้างกายนาง: "พวกนางจะลงมือแล้ว เจ้ามีแผนอะไร?"
ถังเมี่ยวซินยิ้ม: "จะมีแผนอะไรได้เล่า ก็แค่รับมือไปตามสถานการณ์เท่านั้น"
นางนึกถึงอีกเรื่องหนึ่ง: "ไท่จื่อจะถูกปลดจากการกักบริเวณเมื่อไหร่?"
หนิงกูโจวตอบ: "อีกไม่นาน ประมาณช่วงเดือนหน้าเดือนเก้า"
พูดมาถึงตรงนี้เขามองนาง: "เวลามันดูเหมือนจะบังเอิญอยู่เหมือนกัน"
ถังเมี่ยวซินยิ้ม: "ใช่ แล้วก็บังเอิญมากด้วย ดูท่าจะต้องเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ให้พวกนางสักหน่อยแล้ว"
หนิงกูโจวขมวดคิ้ว: "เจ้าอย่าเล่นใหญ่จนเกินตัวล่ะ!"
ความสามารถในการก่อเรื่องของนางนั้น ในช่วงเวลานี้เขาสัมผัสได้อย่างลึกซึ้งแล้ว