ผู้ใต้บังคับบัญชาตกใจเล็กน้อย ชายหนุ่มเหลือบมองถังอี้เซิน เขาพยักหน้าเบาๆ ผู้ใต้บังคับบัญชาเข้าใจความหมายของเขาทันทีและรีบไปส่งสารทันที
ถังเมี่ยวซินและพวกเดินออกจากประตูไปหลายถนนแล้ว นางจึงถามซูเล่อเทียนว่า "ไม่มีใครตามมาจริงๆ ใช่ไหม?"
ซูเล่อเทียนพยักหน้า "วันนี้ถังอี้เซินแทบจะถูกเจ้ากลัวตาย ต่อให้เขามีสิบหัวใจก็คงไม่กล้าส่งคนตามเจ้ามาอีก"
ถังเมี่ยวซินพอใจอย่างยิ่ง "ถือว่าเขาฉลาดขึ้นบ้าง"
หนิงฉางผิงพูดอย่างเสียดายเล็กน้อย "ช่างไม่มีความสามารถเสียเลย แค่ทุบตีกันครั้งเดียวก็กลัวแล้ว ข้ายังคิดจะได้ขยับแข้งขยับขาอีกสักหน่อย!"
ซูเล่อเทียนและถังเมี่ยวซินทำหน้าหมดคำพูด คนผู้นี้ช่วงนี้ปลดปล่อยตัวเองมากเกินไป รุนแรงเกินไปแล้ว
ซูเล่อเทียนถามอย่างอยากรู้อยากเห็น "เจ้าไปทำอะไรในบ่อนพนัน ร้านผ้า ร้านเหล้า ร้านน้ำหอมของเขาไว้บ้าง?"
มุมปากของถังเมี่ยวซินยกขึ้นเล็กน้อย "ตอนที่เจ้าออกเดินทางในยุทธภพควรจะเคยได้ยินคำพูดหนึ่งประโยค?"
"คำพูดอะไร?" ซูเล่อเทียนถาม
ถังเมี่ยวซินเอียงคอมองเขาเล็กน้อย "สอนศิษย์แล้ว ครูก็ต้องอดตาย"
นางพูดจบก็ดึงหนิงฉางผิง "ข้างหน้ามีคนแสดงกายกรรม เราจะไปดูกัน!"
ซูเล่อเทียนมองเด็กสาวสองคนเดินอย่างสนุกสนานไปยังที่ที่มีผู้คนพลุกพล่าน เขาทำหน้าหมดคำพูด
นางพี่สาวยังระวังตัวเขา ช่างน่าเศร้าเสียจริง!
เขาตะโกนใส่อีกฝ่าย "ข้าก็จะไปดูกายกรรมด้วย รอพวกเจ้าก่อน!"