"ฮ่าฮ่าฮ่า!"
"แค่เจ้าสองคนก็คิดจะสังหารข้า?!"
จ้าวหลิงซวีผลักซู่ชิงเยวี่ยและฉินซวงถอยกระเจิงอีกครั้ง ใบหน้าเผยรอยยิ้มอันโหดเหี้ยม แล้วจึงประสานมือทำมือสัญญาณอีกครั้ง พูดกับซู่ชิงเยวี่ยและฉินซวงว่า:
"วันนี้ข้าจะให้เจ้าทั้งสองได้รู้ว่าอะไรคือช่องว่างระหว่างเรา!"
"กรงเล็บปีศาจภพเก้า!"
หึ่ง——!
ทันทีที่เสียงจบลง แสงสีดำก็ปรากฏขึ้น จ้าวหลิงซวียกแขนทั้งสองขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งตะครุบไปทางซู่ชิงเยวี่ยและฉินซวง!
ชั่วขณะหนึ่ง ภาพเงากะโหลกสีดำขนาดมหึมาที่สามารถบดบังหลังคาบ้านได้ครึ่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน!
มันดำสนิททั้งร่าง ใบหน้าอาฆาต ดุจสิ่งมีชีวิต มันยื่นกรงเล็บทั้งสองข้างตรงเข้าหานางทั้งสอง!
ในชั่วขณะนี้ กลิ่นเหม็นอันน่าคลื่นไส้ก็อบอวลไปทั่วทั้งห้อง!
เมื่อเห็นวิชาอันน่าสยดสยองนี้ ซู่ชิงเยวี่ยและฉินซวงรีบประสานมือสร้างโล่ป้องกัน แต่โล่ที่ทั้งสองปล่อยออกมากลับไร้ซึ่งความสามารถแม้แต่น้อยเมื่อเทียบกับภาพเงากะโหลกนี้!
"อ้ากกก——!"
ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องสองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน ซู่ชิงเยวี่ยและฉินซวงต่างถูกกรงเล็บปีศาจที่ยื่นออกมาจากภาพเงานั้นจับที่ลำคอ ยกขึ้นกลางอากาศ ดิ้นรนกระตุกไม่หยุด!
"นี่มัน...วิชาปีศาจ..." ซู่ชิงเยวี่ยพูดออกมาอย่างยากลำบากเพียงครึ่งประโยค
ฉินซวงก็พูดด้วยความยากลำบากยิ่งนัก: "ถ้าอาจารย์อยู่ที่นี่คงจะดี..."
ชั่วขณะนั้น ใบหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แม้แต่การหายใจก็เริ่มลำบากขึ้นเรื่อย ๆ
จ้าวหลิงซวีหัวเราะอย่างเหี้ยมโหด: "ทั่วทั้งสำนักชิงเสวียน ข้าแข็งแกร่งที่สุด ไม่มีใครช่วยเจ้าทั้งสองได้...!"
พูดพลาง สายตาของเขากวาดมองรูปร่างอันงดงามของซู่ชิงเยวี่ยและฉินซวง แล้วยิ้มชั่วร้าย: "ซู่ชิงเยวี่ย ฉินซวง ช่างเป็นสองหญิงงามที่สะกดใจจริง ๆ...รอให้ข้ายึดร่างของเด็กนี่ได้ก่อน แล้วค่อยไปลิ้มรสเจ้าทั้งสองอย่างออกรส...!"