สังเวียนทั้งสี่แห่ง หากต้องการแข่งให้จบหนึ่งรอบ จะต้องแบ่งผู้เข้าแข่งขัน 16 คู่เป็นสี่กลุ่ม แล้วทยอยขึ้นเวทีตามลำดับ
หลินจื่อลั่วเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะได้ขึ้นสังเวียนเมื่อไร
ดังนั้นเขาจึง “ยึดครอง” โซฟาตัวใหญ่และหรูหราที่สุดในเขตพักผ่อน แล้วนั่งรอการแข่งขันเริ่มต้นอย่างสบายใจ
ช่างแตกต่างจากท่าทีตึงเครียดและกระตือรือร้นของผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ อย่างสิ้นเชิง
เพราะทุกคนต่างปกปิดข้อมูลของตัวเอง จึงไม่มีใครรู้หมายเลขของคนอื่น
มีเพียงหลินจื่อลั่วที่รู้ว่าหมายเลขของต้าฉ่าคือ 032
เอาละสิ คนหนึ่งได้หมายเลขต้น ๆ ส่วนอีกคนได้หมายเลขท้ายสุด
【สังเวียนที่หนึ่ง: หมายเลข 003 พบกับหมายเลข 031】
【สังเวียนที่สอง: หมายเลข 005 พบกับหมายเลข 024】
.........
พร้อมกับเสียงประกาศหมายเลขจากระบบ ผู้เข้าแข่งขันแปดคนที่ลงแข่งเป็นกลุ่มแรกก็ทยอยถูกเทเลพอร์ตขึ้นสังเวียน
หลินจื่อลั่วกับต้าฉ่าไม่ได้ถูกเลือกทั้งคู่
ส่วนจางหยวนจงซึ่งมีหมายเลข 024 ถูกเทเลพอร์ตไปยังสังเวียนที่สอง
การต่อสู้ทั้งสี่คู่เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
หลินจื่อลั่วจึงนั่งดูอย่างเพลิดเพลิน
คนที่ผ่านเข้ามาถึงรอบชิงชนะเลิศล้วนมีฝีมือไม่ธรรมดา
อย่างไรก็เป็นยอดฝีมือที่ผ่านการคัดเลือกจากการแข่งขันบนสังเวียนอันโหดร้ายมาแล้ว
ก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึง พวกเขาล้วนมีประสบการณ์การต่อสู้อย่างโชกโชน จึงฝ่าด่านมานับไม่ถ้วนและยืนหยัดมาจนถึงตอนนี้ได้
เสียงโห่ร้องของผู้ชมบนอัฒจันทร์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง