“ประกาศสากล: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ‘ยาจื่อ’ ที่กลายเป็นผู้เล่นคนแรกในเกมยุคสิ้นโลกที่ไปถึงระดับ 10 และเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ ความเร็วเช่นนี้ช่างน่าทึ่ง ได้รับฉายาระดับโลกเพียงหนึ่งเดียว ‘ผู้บุกเบิก’ พร้อมรางวัลมากมาย ขอให้ผู้เล่นคนอื่นตั้งใจพยายามกันด้วย”
ขณะที่หลินจื่อลั่วกำลังศึกษาวิชาชีพ ‘ปฐมเทพแห่งสงคราม’ อยู่ตามลำพังภายในหอจัดแสดงของพิพิธภัณฑ์
ความเงียบสงบในยามค่ำคืนบนดาวบลูสตาร์ก็ถูกทำลายลง
เดิมทีตอนนี้เป็นเวลาดึกดื่น ผู้เล่นส่วนใหญ่ต่างกำลังหลับใหล
แต่เสียงประกาศสากลยังคงดังเข้าหูพวกเขาอย่างแม่นยำ
นอกจากผู้เล่นจำนวนน้อยที่หลับสนิทจนฟ้าผ่าก็ไม่ตื่นแล้ว ผู้เล่นส่วนใหญ่ต่างถูกปลุกให้ตื่น
“โอ๊ย อะไรเนี่ย ประกาศสากลบ้าอะไร จบกันสักทีได้ไหม!” — ผู้ป่วยโรคนอนไม่หลับคนหนึ่ง กว่าจะข่มตาหลับได้ก็ถูกปลุกขึ้นมาอีก เขาร้องตะโกนอย่างหมดอาลัยตายอยาก
“แม่งเอ๊ย ฉันเพิ่งฝันว่าเก็บการ์ดเสบียงได้ตั้งสิบกว่าใบ ก็ปลุกฉันซะแล้ว คืนฝันดีของฉันมานะ!” — ผู้เล่นที่หิวแทบขาดใจคนหนึ่งร้องตะโกนอย่างสิ้นหวัง
“‘ยาจื่อ’ ชื่อนี้คุ้นจัง... โอ้โห! เป็นเขาอีกแล้ว จบกันสักทีได้ไหมเนี่ย” — ผู้เล่นที่กำลังสะลึมสะลือคนหนึ่งพลันตื่นเต็มตา
“อะไรนะ! การเปลี่ยนอาชีพหมายความว่าอะไร พูดเป็นภาษาประเทศหลงกั๋วแท้ ๆ ทำไมฉันถึงฟังไม่เข้าใจล่ะ?” — ผู้เล่นคนหนึ่งรู้สึกเหมือนตัวเองเล่นเกมยุคสิ้นโลกคนละเกมกับคนอื่น (แต่ละภูมิภาคจะได้ยินเป็นภาษาที่แตกต่างกัน)