“เอี๊ยด”
ประตูทางหนีไฟชั้นสามถูกผลักเปิดออก
หลินจื่อลั่วเดินเข้าไปในทางหนีไฟ
เปิดหีบสมบัติระดับเงินเสร็จ แถมยังฆ่าบอสระดับทองแดงไปได้อีกตัว
ตอนนี้เหลือเป้าหมายเดียวแล้ว
นั่นก็คือทำภารกิจ “หนึ่งต่อร้อย” ที่ระบบเชฟรอนมอบหมายให้สำเร็จ
หลินจื่อลั่วไม่ได้คาดหวังกับอุปกรณ์ระดับทองแดงที่เป็นรางวัลภารกิจมากนัก
ช่วยไม่ได้ ตอนนี้สายตาเขาสูงขึ้นแล้ว แถมของในมือก็ไม่ได้ขาดแคลนอะไร
สิ่งที่เขาสนใจจริง ๆ คือเอฟเฟกต์ของเชฟรอนระดับธรรมดา
ความรู้สึกสดใหม่จากสิ่งที่ไม่รู้ต่างหากที่เป็นแรงผลักดันของหลินจื่อลั่ว
เขาไม่ได้ลงไปที่ชั้นหนึ่ง
ล้อเล่นหรือไง ถึงความแข็งแกร่งจะเพิ่มขึ้นมาก แต่เขาไม่ได้โง่ลงสักหน่อย
ตอนนี้ชั้นหนึ่งมีซอมบี้อย่างน้อยหลายร้อยตัว
ลงไปก็ไม่ต่างจากเอาชีวิตไปทิ้ง
ในทางกลับกัน โรงต่าง ๆ หลายแห่งบนชั้นสองที่อยู่กระจัดกระจายกันต่างหากเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
เขาแค่กวาดล้างสองโรงก็ทำภารกิจสำเร็จได้อย่างง่ายดายแล้ว
เห็นไหมว่าแข็งแกร่งขึ้นแล้วจริง ๆ
เมื่อคืนแค่รับมือกับซอมบี้ในโรงปิงปองแห่งเดียวก็แทบแย่
แต่ตอนนี้พอพูดถึงสองโรง กลับใช้คำว่า “กวาดล้าง” กับ “ง่ายดาย” เสียแล้ว
หลินจื่อลั่วผลักประตูทางหนีไฟชั้นสองออก แล้วกลับมาถึงชั้นสองอีกครั้ง
เขาสะบัดขา ก่อนจะเช็ดรองเท้า
จัดการคราบเนื้อเละกับคราบเลือดที่ติดอยู่จนสะอาดหมดจด
จากนั้นก็เดินไปยังโรงแบดมินตันที่อยู่ใกล้ที่สุด
ประตูโรงแบดมินตันไม่ได้ล็อก แค่ปิดแง้มไว้เท่านั้น
เรื่องแค่นี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับหลินจื่อลั่ว