หลินจื่อลั่วใช้มือข้างหนึ่งยกแผ่นไม้ขึ้น
บันไดไม้ทอดลงไปปรากฏตรงหน้าเขา
เขาชะโงกหน้ามองลงไป
ภายในห้องลับใต้ดินอันมืดสลัว ซอมบี้สองตัวกำลังพยายามปีนบันไดขึ้นมา
แต่บันไดชันเกินไป ซอมบี้จึงไม่มีทางปีนขึ้นมาได้
หลินจื่อลั่วอดถอนใจไม่ได้ว่า “พวกนายซ่อนตัวเก่งกันจริง ๆ”
พูดจบ เขาก็กระโดดลงไปทันที
ห้องใต้ดินนี้ขุดไว้ไม่ลึกมาก
ระหว่างกระโดดลงไป หลินจื่อลั่วก็เล็งมุมไว้เรียบร้อยแล้ว
ขณะที่ซอมบี้สองตัวอ้าปากกว้าง รอให้หลินจื่อลั่วกระโจนเข้าปากพวกมัน
เขาก็ถีบเท้าทั้งสองข้างออกไป เตะเข้าที่หัวของซอมบี้แต่ละตัวพอดี
ซอมบี้ทั้งสองถูกแรงกระแทกเตะจนล้มลงกับพื้นทันที
ส่วนหลินจื่อลั่วอาศัยแรงถีบหัวซอมบี้เป็นแรงผ่อนส่ง ทำให้ลงถึงพื้นอย่างมั่นคง
จากนั้นเขาก็ลงมือพร้อมกันทั้งสองข้าง
มีดสั้นในมือขวาแทงเข้าที่คอของซอมบี้ซึ่งล้มอยู่กับพื้นและกำลังจะลุกขึ้นอย่างแม่นยำ
อักษรสีดำคำว่า “ตาย” ลอยขึ้นเหนือหัวซอมบี้
ค้อนในมือซ้ายฟาดซอมบี้อีกตัวที่เพิ่งจะพยุงตัวลุกขึ้นให้ล้มลงไปอีกครั้ง
หลังดึงมีดสั้นออก เขาก็แทงมันเข้าที่คอของซอมบี้ตัวที่เพิ่งถูกฟาดล้มลงไปทันที
แต่ตอนแทงเข้าไป เขากลับรู้สึกถึงแรงต้านอย่างมาก
โชคดีที่หลินจื่อลั่วมีกำลังมากพอ จึงฝืนแทงทะลุซอมบี้ตัวนั้นได้
“ตาย”
“เฮ้อ” เขาผ่อนลมหายใจออกมาเบา ๆ
การลงมือที่ต่อเนื่องลื่นไหลราวสายน้ำ ทำให้เขาสังหารซอมบี้สองตัวได้ในพริบตา และได้รับค่าประสบการณ์มาสองหน่วย
หลินจื่อลั่วดึงมีดสั้นออกจากคอของซอมบี้
คราวนี้เขาถึงได้รู้ว่า สาเหตุที่เมื่อครู่แทงเข้าไปได้ยากเป็นเพราะคมมีดทื่อไปหมดแล้ว