วันสิ้นโลกมาเยือน: อัตราดรอปร้อยเท่า ฟันทีไรได้ของทุกที

ตอนที่ 100 ดันเจี้ยนลึกลับ

6 นาที· 1.4K คำ

อาคารแถวโรงแรมที่หลินจื่อลั่วพักอยู่ไม่สูงนัก โดยเฉลี่ยสูงเพียงสี่ถึงห้าชั้นเท่านั้น

ในบรรดาอาคารเหล่านั้น โรงแรมถือว่าสูงที่สุดในบริเวณนี้แล้ว

หลินจื่อลั่วมองไปยังทิศทางที่ฝูงหนูซอมบี้กำลังมุ่งหน้าไป

จากนั้นเขาก็ไถลลงมาตามท่อน้ำจากชั้นบนสุดของโรงแรม

เมื่อไถลลงมาจนถึงระดับหลังคาของอาคารพักอาศัยที่อยู่ข้าง ๆ หลินจื่อลั่วก็กระโดดลงไปทันที

เขาลงพื้นแล้วกลิ้งหนึ่งตลบ ก่อนจะมาถึงบนหลังคาอาคารพักอาศัยอย่างเงียบเชียบ

ใช้ได้ ทักษะการลอบเร้นไม่ได้ต่างจากชาติก่อนมากนัก

ถ้าจะมีข้อแตกต่าง ก็คงเป็นเพราะค่าสถานะล้วน ๆ

อาคารพักอาศัยที่เรียงเป็นแถวย่านนี้ซึ่งเหลืออยู่ล้วนสูงพอ ๆ กัน

หลินจื่อลั่วไม่จำเป็นต้องทำอะไรมาก แค่กระโดดข้ามจากหลังคาหนึ่งไปยังอีกหลังคาหนึ่งก็พอ

ช่องว่างระหว่างหลังคาไม่กว้างนัก จึงไม่จำเป็นต้องใช้จิตวิญญาณมากเกินไป

สิ่งเดียวที่ต้องระวังคืออย่าทำเสียงดังเกินไป

ตอนนี้ฝูงหนูซอมบี้เกือบจะเข้าไปในหมู่บ้านจัดสรรกันหมดแล้ว

หลินจื่อลั่วยังได้ยินเสียงกรีดร้องของผู้เล่นหลายคนดังมาจากในหมู่บ้านจัดสรร

คงเป็นพวกที่ซ่อนตัวอยู่ในบ้าน แล้วถูกซอมบี้หนูพบเข้า ก่อนจะถูกจัดการจนสิ้นชีพ

หลินจื่อลั่วจึงเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น

ไม่นานนัก หลินจื่อลั่วก็พบปัญหาเล็กน้อย

ตอนนี้หลังคาของอาคารที่เขาอยู่กับหลังคาอาคารในหมู่บ้านจัดสรรอยู่ห่างกันพอสมควร แค่กระโดดอย่างเดียวคงข้ามไปไม่ได้จริง ๆ

แม้หลินจื่อลั่วจะใช้ทักษะ “วิ่งเร็ว” ร่วมกับ “ลอยค้างชั่วขณะ” เพื่อไปถึงหลังคาฝั่งตรงข้ามได้

แต่เขาก็ไม่ได้เลือกทำเช่นนั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป