ประตูทางหนีไฟชั้นสามถูกเปิดออกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่วันสิ้นโลกมาเยือน
และสถานที่แห่งนี้บนชั้นสาม ซึ่งกลายเป็นนรกบนดินไปนานแล้ว ก็ปรากฏต่อหน้าหลินจื่อลั่วเป็นครั้งแรกเช่นกัน
ทันทีที่เขาเปิดประตู กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นก็พุ่งเข้าจมูก
ขณะนี้ตลอดทางเดินไม่มีสิ่งมีชีวิตเหลืออยู่แม้แต่ตัวเดียว รวมถึงซอมบี้ด้วย
มีศพนับไม่ถ้วนล้มเกลื่อนอยู่ทั่วทางเดิน
มีทั้งศพมนุษย์และศพซอมบี้
สภาพศพของพวกมันล้วนอนาถอย่างยิ่ง
ศีรษะทุกหัวถูกทุบจนแตกกระจาย ราวกับแตงโมที่ถูกทุบ
เลือดและสมองกลายเป็นของเหลวสีแดงขาว ไหลนองพื้นและกระเซ็นเปื้อนผนัง
ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากเป็นพื้นที่สำนักงาน ทั้งชั้นสามจึงปูด้วยพรมหนาหนัก
บัดนี้พรมเนื้อนุ่มเหล่านั้นกลับเต็มไปด้วยแขนขาที่ขาดกระจุยและชิ้นส่วนร่างกายมนุษย์
ผนังตลอดแนวทางเดินแทบถูกเลือดที่แข็งตัวปกคลุมจนหมด
มีเพียงช่องโหว่เล็ก ๆ ไม่กี่จุดที่พอให้มองเห็นว่าเดิมทีผนังตรงนี้เป็นสีขาว
ท่ามกลางเศษเนื้อมนุษย์ที่เกลื่อนพื้น ยังมีเศษอวัยวะกระจัดกระจายอยู่ด้วย ทั้งสมอง ฟัน และลูกตา
แค่กวาดตามองเพียงครั้งเดียว ฉากราวกับนรกบนดินนี้ก็เพียงพอจะทำให้คนขวัญอ่อนพังทลายและหนีไปทันที
หลินจื่อลั่วกลับไม่รู้สึกอะไรเลย
ฉากที่น่าสยดสยองกว่านี้เป็นพันเท่า เขาก็เคยเห็นมาแล้ว
แต่ขณะเดียวกัน เขาก็เพิ่มความระมัดระวังขึ้น
เรื่องนี้ไม่เหมือนกับที่เขาคาดการณ์ไว้
แม้เขาจะรู้จากข่าวกรองก่อนหน้านี้ว่าที่นี่มีหีบสมบัติสีเงิน แต่กลับไม่รู้เลยว่าที่นี่เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ซอมบี้ธรรมดาทั่วไปไม่มีทางสร้างภาพน่าสยดสยองเช่นนี้ได้