มองซอมบี้ไททันที่พุ่งเข้ามาหาตัวเอง หลินจื่อลั่วไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
เขายกมือขวาขึ้น ลูกศรที่ควบแน่นขึ้นจากพลังจิตก็พุ่งออกไป
น่าเสียดายที่พลังทำลายของลูกศรชนิดนี้ยังเทียบกับลูกศรที่ยิงออกมาจากสกิลไม่ได้
ซอมบี้ไททันที่พุ่งเข้ามาคว้ามันไว้ได้ทันที
ลูกศรดอกเดียวนายยังคว้าไว้ได้ แล้วสิบดอกล่ะ?
หลินจื่อลั่วเริ่มอัดพลังจิตจำนวนมากเข้าไปในธนูจิ่วหลี
ลูกศรควบแน่นขึ้นมาได้ในชั่วพริบตา
คราวนี้หลินจื่อลั่วไม่แม้แต่จะเล็ง อาศัยเพียงสัญชาตญาณยิงรัวใส่ซอมบี้ไททันเป็นชุด
ดอกที่หนึ่ง ดอกที่สอง ดอกที่สาม...
ลูกศรพุ่งออกไปอย่างต่อเนื่อง
แม้หลินจื่อลั่วจะไม่ได้เล็ง ลูกศรก็ยังพุ่งเข้าใส่ซอมบี้ไททันอย่างแม่นยำ
หลังรับลูกศรไปสามดอก ซอมบี้ไททันก็เริ่มรับมือไม่ทัน
มันทำได้เพียงใช้ร่างกายใหญ่โตของตัวเองรับลูกศรที่พุ่งแทงเข้ามาอย่างจำใจ
ต้นขาโดนไปหนึ่งดอก แขนโดนอีกหนึ่งดอก เอวก็โดนอีกหนึ่งดอก...
ลูกศรดอกสุดท้ายเฉียดผ่านหน้าผากของซอมบี้ไททันไปอย่างฉิวเฉียด พาเส้นผมของมันปลิวหายไปไม่น้อย
ตอนนี้หัวของไททันซอมบี้ดูคล้ายรูปทรงเว้า ตรงกลางไม่มีเส้นผม เหลือแต่สองข้างที่ดกหนา
ซอมบี้ไททันเริ่มหวาดกลัวขึ้นมา ดูท่าแล้วมันคงแตะต้องมนุษย์เจ้าเล่ห์คนนี้ไม่ได้เลย!
ตลอดการไล่ล่าครั้งนี้ มันยังวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว แต่มนุษย์คนนั้นกลับไปถึงหัวมุมอีกฝั่งแล้ว ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ยิ่งไกลออกไป
ซอมบี้ไททันจึงตัดสินใจหยุดวิ่งทันที มันยืนอยู่กับที่แล้วเริ่มขุดดิน