หลินจื่อลั่วรู้อยู่แล้วว่าข้อมูลของตัวเองจะถูกเปิดเผยบนกระดานจัดอันดับ
แต่ก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจเลยสักนิด
ก่อนหน้านี้หลินจื่อลั่วพยายามปกปิดตัวตนมาตลอด
ก็แค่อยากเป็นงูพิษ ค่อย ๆ กัดกินตระกูลหลี่ไปทีละน้อย
เพราะในตอนนั้น เขายังระแวงตระกูลหลี่อยู่
อย่างไรเสีย ในชาติที่แล้ว ตระกูลหลี่สร้างแรงกดดันให้เขามากเกินไป
แต่หลังจากหลินจื่อลั่วเอาชนะกองทหารรับจ้างล่าสังหารได้ด้วยตัวคนเดียวอย่างง่ายดาย เขาก็เข้าใจแล้ว
จะกลัวอะไร?
กลัวตระกูลหลี่ที่ยังไม่ทันเติบโตงั้นหรือ?
กลัวจ้าวสงครามสองคนนั้นที่ตอนนี้เขาบีบคอตายเมื่อไรก็ได้งั้นหรือ?
ดังนั้นหลินจื่อลั่วจึงเลือกที่จะไม่ปกปิดชื่อในเกม
เปิดเผยตัวตนแล้วจะเป็นอะไรไป?
ถ้าการเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวไม่ทำให้เขากลายเป็นเหมือนแพนด้า เดินไปไหนก็มีแต่คนมารุมดู
เขาก็ไม่จำเป็นต้องใช้แม้แต่เอฟเฟกต์ปกปิดของหน้ากาก
หลินจื่อลั่วเริ่มได้ยินข้อมูลเกี่ยวกับสิทธิประโยชน์ที่ได้รับจากการติดอันดับบนกระดานจัดอันดับอย่างต่อเนื่อง
นั่นคือฉายา
อย่างเช่น อันดับหนึ่งบนกระดานเลเวล จะได้รับฉายา “หนึ่งเดียวปราบเหล่าผู้กล้า”
อันดับหนึ่งบนกระดานชื่อเสียง จะได้รับฉายา “นามเด่นไปทั่วแผ่นดิน”
ส่วนกระดานอุปกรณ์... ช่างเถอะ มีเยอะเกินไป เขาขี้เกียจดูแล้ว
เฮ้อ ฉายามีเยอะเหลือเกิน ไม่รู้จะเลือกอันไหนดี
แน่นอนว่ารางวัลไม่ได้มีแค่นี้
ขอเพียงหลินจื่อลั่วอยู่ในอันดับของตัวเองครบ 24 ชั่วโมง เขาก็จะได้รับค่าประสบการณ์ เหรียญทอง และชื่อเสียงจำนวนหนึ่ง
ยอดเหล่านี้ไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ
แค่รับของพวกนี้ก็เลี้ยงทีมเล็ก ๆ ได้แล้ว
ยิ่งเวลาผ่านไป รางวัลก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
เฮ้อ ความรู้สึกที่นอนอยู่บ้านเฉย ๆ ก็ได้รับรางวัลก้อนโตนี่ดีจริง ๆ