เด็กดีกลัวเจ็บ ท่านประธานบ้าคลั่งคุกเข่าอ่อนหวาน

ตอนที่ 45 แนบชิดใกล้กัน

6 นาที· 1.4K คำ

แสงยามเช้าส่องทะลุโดมกระจกสีของห้องโถงปราสาท หักเหเป็นรัศมีเจ็ดสีรุ้งพร่างพราว ตกลงบนภูเขาลูกกวาด

จิ้นหานสวินวางหลินลั่วหร่วนในชุดหมีคลุมนอนลายสตรอว์เบอร์รีลงบนโซฟาสตรอว์เบอร์รี่ ก่อนจะหยิบหมอนอิงรูปเมฆที่อยู่ใกล้มือยัดใส่อ้อมกอดของอีกฝ่าย

"เด็กดีนั่งรอดี ๆ นะ พี่ชายเซ็นเอกสารเสร็จแล้วจะมาเล่นด้วย"

หลินลั่วหร่วนกอดหมอนอิงรูปเมฆ นั่งตัวตรงบนโซฟาอย่างเรียบร้อย เท้าทั้งสองข้างซุกอยู่ใต้ก้น

เฉินฟ่างปูเอกสารไว้บนโต๊ะน้ำชาข้าง ๆ เรียบร้อยแล้ว

สัญญาสามฉบับ บันทึกข้อตกลงหนึ่งฉบับ หนังสือตอบรับภายในหนึ่งฉบับ

จิ้นหานสวินนั่งลงครึ่งตัวบนที่วางแขนข้างโซฟาสตรอว์เบอร์รี่ บิดฝาปากกาออก

หลินลั่วหร่วนเอียงศีรษะ พิงซบเข้ามาอย่างอ่อนนุ่ม

สองมือกอดแขนท่อนล่างของจิ้นหานสวิน คางวางซ้อนอย่างว่าง่าย

เขานอนเงียบ ๆ นิ่ง ๆ จ้องมองปลายปากกาหมึกซึมสีดำด้ามนั้น

จิ้นหานสวินเปิดหน้าแรก กวาดตาสองรอบ แล้วจรดปากกา

ปลายปากกากดแล้วตวัด สามตัวอักษรเขียนจบในคราวเดียว

"จิ้นหานสวิน"

ปิดปลายปากกาเฉียบขาด หางตัวอักษรตวัดเฉี่ยวขึ้นอย่างเฉียบคม

หลินลั่วหร่วนขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีก

เปิดสัญญาฉบับที่สอง จิ้นหานสวินเซ็นอีกครั้ง

คราวนี้หลินลั่วหร่วนมองละเอียดขึ้น หัวน้อย ๆ โยกซ้ายขวาตามทิศทางปลายปากกา หมวกหูหมีเอียงไปข้างหนึ่ง

สัญญาสามฉบับเซ็นเสร็จอย่างรวดเร็ว

จิ้นหานสวินวางปากกาหมึกซึม เอียงหน้ามองเขา

"เด็กน้อยมองอะไรอยู่"

หลินลั่วหร่วนเงยหน้าขึ้น

"ชื่อของพี่ชายน่ะสวยจัง"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป