เหยียนเหย่เก็บรอยยิ้มกะลิ้มกะเหล่ นั่งพิงโซฟาหนังแท้ ไขว้แขนกอดอก
"ก็จริงอย่างนั้น"
"คราวนี้ฉันเหมาเรือรีบกลับมา นอกจากจะอยากเห็นว่าเซียนตนไหนปราบนายได้แล้ว ยังมีธุระสำคัญอีกเรื่อง"
"ปลายเดือนหน้า งานประมูลการกุศลข้ามปีของหลินไห่ ใบบัตรเชิญถึงมือนายแล้วใช่ไหม"
ทันทีที่คำว่า "งานประมูล" หลุดออกมา
หลินลั่วหร่วนซึ่งนั่งบนตักจิ้นหานสวินก็สะดุ้งเฮือก
ใบหน้าเล็ก ๆ ที่เมื่อครู่ยังแดงระเรื่อเพราะดูการ์ตูน ซีดเผือดลงในพริบตา เผยให้เห็นสีซีดขาว
กรงเหล็กบุโลหะในตลาดมืดสุขารมณ์ใต้ดิน แสงไฟสปอตไลท์ที่แสบตา ยาคลายกล้ามเนื้อที่ถูกฉีดเข้ากระแสเลือด
และเสียงประมูลที่เต็มไปด้วยความโลภกับราคะบนอัฒจรรย์
ทั้งหมดไหลบ่าเข้ามาในสมองของหลินลั่วหร่วนราวกับกระแสน้ำเชี่ยว
ลมหายใจของเขาพลันติดขัด อกกระเพื่อมรุนแรง นิ้วทั้งสิบกำแน่น
จิ้นหานสวินสัมผัสได้ถึงร่างในอ้อมกอดที่สั่นเทาอย่างรุนแรงในวินาทีเดียวกัน
หัวใจของเขาเหมือนถูกมีดทื่อกรีดเป็นแผลกว้าง เจ็บเสียดจนแทบทนไม่ไหว
"เด็กดี พี่ชายอยู่นี่"
ดวงตาของหลินลั่วหร่วนแดงก่ำ น้ำตาคลอหน่วย
เขากัดริมฝีปากล่างที่ซีดขาวแน่น ไม่ยอมปล่อยให้น้ำตาไหล
จากนั้น ก็ซุกหน้าลงในซอกคอของจิ้นหานสวิน โอบแขนกอดเอวของจิ้นหานสวินไว้แน่น
เสียงที่เจือจมูกหนักดังออกมาจากข้างหูของจิ้นหานสวิน
"หร่วนหร่วนไม่กลัว..."