บทที่ 62 พบตัวปัญหาที่ห้างสรรพสินค้า
“หลินฟานน่ะเป็นปีศาจจิ้งจอกชัด ๆ ก็แค่หน้าตาดี ถึงได้ทำให้ผู้ชายควักเงินซื้อของให้ทุกวัน” โจวเจี๋ยมองตามทั้งสองคนที่ขี่จักรยานจากไปไกลด้วยความแค้นใจ
เจิ้งอวี่เจี๋ยขี่จักรยานพาหลินฟานมาถึงห้างสรรพสินค้าเป็นที่แรก “เราไปซื้อของกันก่อน ซื้อเสร็จถ้ายังมีเวลาก็ไปดูหนังสักเรื่อง ถ้าสายแล้วค่อยออกไปกินข้าวข้างนอก”
หลินฟานนึกขึ้นได้ว่าตั้งแต่มาถึงที่นี่ เธอยังไม่เคยไปโรงหนังในยุคนี้เลย “ได้ ฟังนายทั้งหมด”
ทั้งสองคนเดินมาถึงแผนกขายเครื่องเย็บผ้า พนักงานขายคนเดิมที่เคยแนะนำเครื่องเย็บผ้าให้พวกเขาก็จำได้
“สหาย เครื่องเย็บผ้าที่พวกคุณซื้อไปคราวก่อนมีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ”
หลินฟานถามอย่างแปลกใจเล็กน้อย “คุณจำพวกเราได้ด้วยเหรอ”
“คราวก่อนพวกคุณมาซื้อของแต่งงาน คุณสวยขนาดนี้ แถมยังเข้ากับคนรักได้ดี ฉันจำได้อยู่แล้วค่ะ อีกอย่างฉันก็เป็นคนแนะนำเครื่องเย็บผ้าให้พวกคุณเอง ใช้ดีไหมคะ ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม”
หลินฟานตอบว่า “เครื่องตัวก่อนใช้แล้วก็โอเค เลยอยากมาซื้อเพิ่มอีกเครื่อง ยังมีของอยู่ไหม”
“มีค่ะ เหลืออยู่สองเครื่อง เดี๋ยวฉันออกใบสั่งซื้อให้เลย ยังเอายี่ห้อเดิมใช่ไหมคะ”
“ใช่ค่ะ ฉันจะเขียนที่อยู่ให้อีกใบด้วย เดี๋ยวช่วยหาคนไปส่งให้หน่อยนะคะ ส่งไปที่เดิมเหมือนคราวก่อน”
หลังจากออกใบสั่งซื้อเรียบร้อย เจิ้งอวี่เจี๋ยก็ไปจ่ายเงิน พนักงานขายคนนั้นดึงหลินฟานไปคุยเบา ๆ “สหาย ฉันชื่ออู่ซิ่วลี่ อยากถามว่าคุณใส่เสื้อผ้าให้ดูสวยขนาดนี้ได้ยังไง ตรงที่ควรใหญ่ก็ใหญ่ ตรงที่ควรเล็กก็เล็ก”