ตอนที่ 1 ท้องก่อนแต่ง ลูกใครกัน
ลูกใครกัน?
หลินฟานลืมตา รู้สึกปวดระบมไปทั้งตัว โดยเฉพาะท้อง! เธออยู่ที่ไหนน่ะ? เธอไม่ได้อยู่ที่มหาวิทยาลัยกำลังเขียนวิทยานิพนธ์อยู่เหรอ?
ความทรงจำสุดท้ายคือห้องแล็บข้าง ๆ เกิดระเบิด เธอเองก็ดันถูกระเบิดตายพอดี
เธอคือนักศึกษาปริญญาตรีควบโทที่ทุ่มเทมานานนับสิบปี กำลังจะเรียนจบ
นี่มันตายครั้งเดียวชีวิตย้อนกลับไปเริ่มใหม่เลย ตอนนี้สมองยังงงอยู่เลย
สภาพแวดล้อมรอบตัวทำไมมันเหมือนฉากในหนังย้อนยุคยังงี้!
ทันใดนั้นความทรงจำชุดหนึ่งก็ทะลักเข้ามาในหัว เธอทะลุมิติมาแล้ว
ตัวเอกท้องก่อนแต่ง เป็นลูกสาวคนโตในครอบครัวพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยว แม่เป็นพนักงานธรรมดา
แม่คลอดลูกสาวสองคนติด ๆ กัน ร่างกายเสียหาย หลังจากนั้นก็มีลูกอีกไม่ได้
ตายายหนักชายเบาหญิง ปัญหาครอบครัวบานปลาย สุดท้ายพ่อของร่างเดิมหย่าแล้วแต่งใหม่ แม่ตรากตรำเลี้ยงลูกสาวสองคนปากกัดตีนถีบ
ตัวเอกก็ชื่อหลินฟานเหมือนกัน อีกหนึ่งเดือนก็จะเรียนจบ! เป็นพี่สาวคนโตของบ้าน วันก่อนโดนจักรยานชนจนสลบ หมดสติมาจนถึงตอนนี้
จางเจวียนผู้เป็นแม่ไปเชิญหมอจีนเก่าที่เกษียณแล้วแถว ๆ นี้มาจับชีพจร ก็รู้ว่าลูกสาวตั้งท้องได้เดือนกว่า! กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่รู้จะทำยังไง
“ท้อง ท้องกับใคร!”
“ทำไมแกถึงไม่รักนวลสงวนตัวแบบนี้”
“ถ้าให้คนที่บ้านรู้เข้าจะโดนจับไปถ่วงน้ำแน่ ไม่ใช่ ต้องโดนจับไปประจานต่อหน้าสาธารณะ จะทำไงดี”
“ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ แกรีบไปหาผู้ชายคนนั้น จดทะเบียนสมรสซะ! ไม่งั้นก็ต้องหาโรงพยาบาลเถื่อนเอาออก! แล้วก็หนีลงชนบทไปซ่อนสักสองปี”
“นั่นก็คือคำแนะนำที่หมอจางให้เรา”
ใช่แล้ว! นี่มันยุคทศวรรษ 70 ตอนนี้ปี 74 ยุคนี้แค่เดินจับมือกันข้างนอกก็ยังโดนวิจารณ์อบรมสั่งสอนแล้ว
กอดกันหน่อยก็ถือเป็นการอนาจาร ต้องติดคุก
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการท้องก่อนแต่งเลย! อีกอย่างโรงพยาบาลเขาไม่ให้คนโสดทำแท้ง
จะเอายาออกก็ต้องหาโรงพยาบาลเถื่อน ในยุคที่การแพทย์ยังล้าหลังแบบนี้ อัตราการเสียชีวิตสูงลิบลิ่ว นี่มันทางตันชัด ๆ
จริงด้วย! ไอ้ชาติชั่วที่ทำท้องร่างเดิมมันเป็นใครกัน ชายเลวชัด ๆ เสร็จแล้วไม่ยอมรับ
จะปล่อยไปไม่ได้! จะตายก็ต้องลากไปเป็นเพื่อน
ความทรงจำย้อนไปเมื่อเดือนก่อน หลังจากจบมัธยมปลายก็ต้องเจอทางเลือกว่าจะทำงานหรือลงชนบท
มีเจ้าหน้าที่จากสำนักงานเยาวชนปัญญาชนมาที่โรงเรียนเพื่อประชาสัมพันธ์ เยาวชนมีความรู้สนองรับคำเรียกร้องของชาติ ขึ้นเขาไปชนบท เพื่อไปยังชนบทอันกว้างใหญ่สร้างประเทศชาติ
นักเรียนหลายคนอยากสมัครลงชนบท! ถ้าสมัครลงชนบท โรงเรียนก็ให้จบก่อนกำหนดได้!
ฟางเมี่ยวเมี่ยว เพื่อนสนิทและสาวซี้ของหลินฟาน หลังเลิกเรียนก็พาเธอไปงานเลี้ยงสังสรรค์ของเพื่อนนักเรียน
เนื้อหางานเลี้ยงก็คือการพูดคุยเรื่องสมัครลงชนบท
ในห้องส่วนตัวของร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในตรอก ทุกคนค่อนข้างครึกครื้น
“เราซื้อน้ำอัดลมมาดื่มกันดีกว่า” เพื่อนนักเรียนชายคนหนึ่งเสนอ
“ได้สิ! ฉันเองยังไม่เคยดื่มเลยนะ”
“ฉันก็เพิ่งเคยดื่มครั้งเดียว! อร่อยจะตาย”
ไม่รู้ใครเป็นคนเอาแก้วน้ำอัดลมมาให้หลินฟาน
พอดื่มไปก็รู้สึกไม่ปกติ ระหว่างทางไปเข้าห้องน้ำ ก็โดนใครบางคนฉุดเข้าไปในห้อง
หลินฟานโดนฤทธิ์ยาจริง ๆ ทั้งตัวแทบไม่มีแรง ตั้งใจจะตะโกนเรียก
แต่ก็กลัวว่าคนอื่นมาได้ยินเข้าแล้วถูกจับไปประจาน! อีกอย่างผู้ชายคนนั้นก็เหมือนโดนฤทธิ์ยาเช่นกัน และก็ไม่มีสติแล้วด้วย
หลินฟานยังคิดหาทางออกไม่ได้ ความคิดก็ยิ่งเชื่องช้าลงเรื่อย ๆ ระหว่างที่พยายามดิ้นรนขัดขืน!
“ได้โปรด อย่าทำแบบนี้เลย มันผิดกฎหมายนะ! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” หลินฟานร้องไห้อ้อนวอนเสียงเบา
ผู้ชายรำคาญเสียงเลยเอามือข้างหนึ่งปิดปากหลินฟานแน่น!
จากนั้นหลินฟานก็ถูกผู้ชายกดทับไว้ข้างล่าง ถอดเสื้อผ้าออกจนหมด
ถูกกดลงบนโต๊ะ สุดท้ายก็ดึงผ้าปูโต๊ะผืนหนึ่งแล้วกลิ้งลงไปที่พื้น
ทุกอย่างเกิดขึ้นตามธรรมชาติ
หลังจากนั้น หลินฟานผู้ขี้ขลาด ปวดแสบไปหมดทั้งร่างกาย โดยเฉพาะส่วนล่าง ตกใจและกลัว ไม่กล้าส่งเสียง
รีบร้อนสวมเสื้อผ้า อาศัยความมืดยามค่ำคืนปกปิด แอบกลับบ้าน
เพราะความกลัวเลยไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง คิดว่าเรื่องนี้จะฝังอยู่ในใจไปตลอดชีวิต ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะตั้งท้อง
เรื่องราวแสนซ้ำซาก แต่ผลลัพธ์น่าเวทนามาก!
ไม่กี่วันก่อนประจำเดือนของหลินฟานไม่มา เธอพอจะเดาได้ว่ามีอะไรบางอย่าง
ระหว่างทางกลับบ้านหลังเลิกเรียนใจลอย เดินชนจักรยานที่กำลังข้ามถนนเข้า
ผลคือตกใจมากเกินไปตาย! พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็กลายเป็นหลินฟานจอมซวยนักศึกษาปริญญาตรีควบโทที่กำลังจะจบจากศตวรรษที่ 24
เอาล่ะ! ไหน ๆ ก็มาอยู่ที่นี่แล้ว ก็ต้องทำใจให้สงบยอมรับ! ถึงตอนนี้จะยังสงบไม่ได้ก็เถอะ
ไม่สิ ในความทรงจำของร่างเดิม หล่อนไม่รู้ว่าผู้ชายที่หลับนอนกับตนคือใคร จำได้แค่หน้าตา กับสีเสื้อผ้า
แล้วจะไปหาตัวได้ที่ไหน ไม่รู้ชื่อด้วยซ้ำ พักอยู่ที่ไหนยิ่งไม่ต้องพูดถึง?
ตอนนี้หลินฟานเข้าร่างแล้ว งั้นต้องหาไอ้ชาตินั่นให้เจอซะก่อน
อีกอย่าง ใครเป็นคนวางยาสลบใส่น้ำอัดลมจนร่างเดิมเสียตัว! ทำไมต้องทำร้ายเธอ คิดอะไรไม่ออกเลยสักนิด
มองเห็นแม่ยังนั่งเฝ้าอยู่หน้าเตียง ร้องไห้ เศร้าโศกไม่หยุด!
เฮ้อ! ลำบากแม่จริง ๆ เป็นผู้หญิงน่าสงสารที่ไหนเลย ไม่ค่อยมีความคิดเห็นเป็นของตัวเอง ยังโดนผู้ชายทิ้งอีก
เลี้ยงลูกสาวสองคนจนโต แถมส่งเสียให้เรียนหนังสือก็ถือว่าเก่งแล้วล่ะ
ตอนนี้เหมือนฟ้าผ่าลงมาตรงหน้า สำหรับแม่และครอบครัวทั้งครอบครัวแล้วคือหายนะที่ทำลายล้างทุกอย่าง
ผู้หญิงวัย 37 ที่อยู่ในช่วงเบ่งบาน ต้องถูกชีวิตบีบคั้นจนดูมีอายุมากกว่าวัยไป 10 ปี
“แม่ อย่าร้องไห้เลย หนูจะหาทางตามหาผู้ชายคนนั้นให้เจอ เรื่องมันจะต้องคลี่คลาย แม่อย่ากังวลมากเกินไปเลย”
“มีอะไรกินไหม หนูหิวมาก”
แม่ได้ยินดังนั้นก็เลิกร้องไห้ ลุกขึ้นทันที “ตั้งแต่เมื่อวานขึ้นวันนี้ลูกยังไม่ได้กินอะไรเลย แม่จะไปต้มบะหมี่ให้นะ”
“จ้ะ ขอบคุณแม่นะ!”
ไม่นาน แม่ก็มองฉันกินบะหมี่พลางถามว่า “ผู้ชายคนนั้นคือใคร ชื่ออะไร ทำงานอะไร”