กระจกรถบ้านเปิดออกทั้งหมด อากาศเย็นยะเยือกพัดเข้ามาทั่วในรถทันที
ลู่หนานเกอและซื่อซวี่ยืนอยู่ริมหน้าต่าง พลังจิตแผ่ขยายออกไปในทันที...
ฉือหยานโจว ลู่ซีฉือ และลู่เป่ยเย่พิงอยู่ที่หน้าต่าง สายตาจับจ้องไปที่เงาร่างทั้งเจ็ดที่อยู่ข้างหน้า
กู้ฉีเป็นหัวหอก เหวินชิงและลั่วซิงโหยวอยู่กลางแถว ฉืออีกับจี้เซี่ยนคุมท้าย ส่วนเหอจัวและกู้ว่านคุ้มกันสองปีก—ทั้งเจ็ดคนเคลื่อนทัพเป็นรูปขบวนรบอย่างมั่นคง ในที่สุดก็หยุดที่ด้านข้างของตึกสูงที่ถูกแช่แข็ง
กู้ฉีจ้องเงาดำที่สั่นไหวอยู่หลังชั้นน้ำแข็ง: "เตรียมตัวพร้อมกันหมดหรือยัง?"
ทุกคนหันไปมองทางรถบ้านพร้อมกันโดยไม่ต้องนัดหมาย
ลู่หนานเกอยกนิ้วโป้งให้พวกเขา: "สู้ๆ นะ!"
"พี่ๆ สู้ๆ นะ!" ลู่เป่ยเย่ตะโกนพร้อมกับนกแก้วมาคอว์และจื้อจื้อที่นอนอยู่ในรถเข็นเด็ก
เปลวไฟที่ลุกโชน หนามดินแหลม หนามดินที่คมกริบ และดาวกระจายสีทองที่แวววาว พุ่งเข้าใส่ชั้นน้ำแข็งที่ถูกแกะสลักพร้อมกัน...
ด้วยความเสียเปรียบด้านจำนวน กู้ฉีและคนอื่นๆ จึงวางแผนกลยุทธ์อันรอบคอบในการเคลียร์ทีละชั้น
"กราว!"
ในวินาทีที่ชั้นน้ำแข็งชั้นแรกแตก ซอมบี้ในตึกก็เดินโซเซพุ่งเข้ามาหาพวกเขา
ซื่อซวี่เกร็งหลังโดยไม่รู้ตัว: "จำนวนไม่น้อยเลย ไม่น่าจะ..."
ฉือหยานโจว: "ไม่มีทาง!"
"พวกเขาทำได้" ลู่หนานเกอพูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่
ลู่ซีฉือ: "หนานหนานพูดถูก พวกเขาทำได้..."
แต่ชาร้อนและขนมบนโต๊ะกลับไม่มีใครสนใจ สายตาของลู่ซีฉือและคนอื่นๆ จับจ้องไปที่ฉากการต่อสู้ที่อยู่ข้างหน้า