วิทยุสื่อสารมีเสียงของฉืออีดังมา: "เตรียมเข้าฐานที่มั่น"
"พี่ซื่อ พวกคุณชายกลับมาแล้ว!" ฉือฉีวางกล้องส่องทางไกลลง
รถจอดอยู่หน้าประตูฐานที่มั่น ฉือซื่อโบกบัตรผ่านในมือ: "เปิดประตู..."
รถออฟโรดสามคันขับเข้ามาในฐานที่มั่นตามลำดับ ผ่านการฆ่าเชื้อตามปกติ แล้วจอดในพื้นที่ที่กำหนด
ลู่หนานเกอและทีมลงรถตรวจสอบ แล้วยืนรออยู่ข้าง ๆ เพื่อให้รถได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียด
ฉือฉีรีบเข้าไปใกล้ฉืออี ถามด้วยความเป็นห่วง: "พี่ฉืออี ทำไมพวกพี่กลับดึกขนาดนี้? ไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม?"
ฉืออี: "ระยะทางระหว่างฐานที่มั่นไกล ใช้เวลาบนถนนไปบ้าง"
ฉือฉีกลอกตาไปมา ขยับเข้าไปใกล้มากขึ้น ลดเสียงลงราวกับขโมย ถามอย่างอยากรู้: "คือ...วันนี้พวกพี่...ไปลานโลจิสติกส์กันหรือเปล่า?"
ฉืออีตบไหล่เขา แล้วหันหลังเดินไปทางที่ฉือหยานโจวพวกอยู่
ฉือฉียืนอยู่ที่เดิม เกาหัว พึมพำด้วยความงุนงง: "นี่...ไปหรือไม่ไปกันแน่? พูดให้ชัด ๆ หน่อยไม่ได้เหรอ?"
ฉือซื่อซึ่งยืนอยู่หน้าฉือหยานโจว: "คุณชาย...รองหัวหน้าฐานซื่อ รองหัวหน้าฐานกู้ พวกเขารอพวกคุณอยู่ที่บ้าน"
ฉือหยานโจว: "รู้แล้ว"
เมื่อรถเข้าใกล้คฤหาสน์ตระกูลฉือ สองร่างได้ยินเสียงก็วิ่งออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลฉือ
จี้หวนเดินอยู่ข้างเซี่ยหลินหลิน: "พี่ชาย กลับมาแล้ว!"
ผู้ใหญ่ที่นั่งดื่มชาเล่นหมากรุกอยู่ในสนามหญ้า สายตาทุกคู่หันไปทางประตูสนามพร้อมกัน