ราตรีมืดมิดดั่งหมึก แต่ความร้อนระอุยังคงแผดเผา
เทอร์โมมิเตอร์ชี้ 35 องศา ความร้อนสูงส่งกลิ่นเน่าเหม็นจากถนนลอยฟุ้ง คลื่นความร้อนโอบอุ้มกลิ่นคาวเลือดปะทะใบหน้า
ถนนในเมืองซุ่นกลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว — รถที่พังทิ้งระเกะระกะ ซอมบี้เดินระหกระเหไปมา เศษแขนขา ศพ และด่านกั้น ขยะสารพัด อุดตันถนนจนแน่น
เหอจัวเตะเศษแขนขาด้วหนึ่งที่ขวางทาง เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก บ่นเบาๆ "ที่บ้าอะไรแบบนี้ขับรถไม่ได้เลย เราคงต้องเดินหากันเอง"
พลังจิตของลู่หนานเกอแผ่กระจายไปรอบๆ นำทุกคนอ้อมไปอ้อมมา จนสุดท้ายก็มาหยุดที่หน้าโรงเรียนมหาวิทยาลัยเมืองซุ่น ประตูขึ้นสนิมเต็มไปหมด
ตัวอักษร "เรียน" บนป้ายโรงเรียนหลุดหายไป เหลือเพียงร่องรอยเลือนรางครึ่งหนึ่ง
"ที่นี่ไม่มีกลิ่นผู้รอดชีวิตเลย" เธอหดพลังจิตกลับ คิ้วขมวดเล็กน้อย "มีแต่ซอมบี้ทั้งนั้น"
