ลู่หนานเกอและคนอีกสี่ พร้อมต้นไม้หนึ่งต้นและนกแก้วหนึ่งตัว แทรกตัวเข้าไปตามทางเดินอันมืดมิด รองเท้าบู๊ตเหยียบลงบนพื้นแทบไม่มีเสียง
พื้นที่ภายในประตูใหญ่กว่าที่คิดไว้ ชั้นวางของเต็มไปด้วยทองคำแท่ง เครื่องประดับ อาหาร...
สองข้างทางยังมีตู้แช่แข็ง เครื่องปั่นไฟฟ้า น้ำมันดีเซล...
แต่ไม่มีร่างของหลิวผิงและเถียนเถียน...
ลู่หนานเกอกวักมือ ทุกคนรีบกระจายกันออกระวังภัย
หลังจากอ้อมผ่านชั้นวางเสบียงสองแถว พวกเขาก็เห็นหลิวผิงคุกเข่าอยู่ที่มุมห้อง กำลังยัดยาบางอย่างลงในกล่องกระดาษ
การเคลื่อนไหวของนางหยุดชะงักกะทันหัน — "ใคร?!" หลิวผิงหันตัวอย่างรวดเร็ว มีดทองสองเล่มในมือชักออกจากฝักแล้ว
ลู่หนานเกอเดินออกจากเงามืด: "เราต้องคุยกัน"
เสียงของนางก้องกังวานในโกดัง: "พี่สาวของฉัน...กลายพันธุ์..."
หลิวผิงกระชากเถียนเถียนไปไว้ข้างหลังทันที: "เรื่องนั้นเกี่ยวอะไรกับเรา?"
