ขณะที่ชายแว่นดำกำลังใช้พลังธาตุน้ำทั้งหมดที่มีต่อสู้กับลำน้ำแรงดันสูงที่กู้ฉีสาดใส่อยู่เต็มกำลัง เขารู้สึกเหมือนกำลังต้านคลื่นสึนามิ
กระแสน้ำของกู้ฉีมีพลังทำลายล้างที่น่าตกใจ ช่วงเวลาที่กระแสน้ำปะทะกันเกิดเสียงอึกทึกจนแทบก้องหู
ถึงแม้เขาจะตั้งรับได้ทันที แต่ก็ยังถูกแรงปะทะถอยหลังไปหลายก้าวกว่าจะทรงตัวได้ จนเกือบจะนั่งก้นจมลงไปในกองศพด้านหลัง
"ให้ตายเถอะ!" ชายแว่นดำกัดฟันแน่น แขนทั้งสองข้างสั่นเทาเพราะออกแรงมากเกินไป
ตอนนี้ พื้นใต้เท้าของเขาคือกองภูเขาศพและทะเลเลือดที่เพิ่งผ่านการต่อสู้อันดุเดือดมา
ศพถูกกองทับถมกันระส่ำระสาย อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น
เขากำลังหายใจหอบเหนื่อย หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงรุนแรง ยังไม่ทันหายจากอาการเหนื่อยล้าจากการต่อสู้เมื่อครู่นี้ หางตาก็เหลือบไปเห็นศพที่ถูกแทงทะลุหน้าอกอยู่ข้างกาย จู่ๆ มันก็กระตุกอย่างผิดธรรมชาติ
"กลายเป็นซอมบี้?" ความคิดนี้เพิ่งแล่นผ่านสมอง "ศพ" นั้นก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน—ดวงตาสีส้มขุ่นมัวบนใบหน้าซีดเผือดนั้นน่าขนลุกเป็นพิเศษ มันอ้าปากกัดเข้าที่ข้อเท้าของเขาที่เปลือยเปล่าอย่างแรง!
"เวรเอ๊ย!" ชายแว่นดำตกใจจนตัวสั่น ขนทั่วทั้งกายลุกชัน พลังธาตุน้ำปะทุออกมาแทบจะเป็นสัญชาตญาณ
กระแสน้ำสายหนึ่งพวยพุ่งออกจากฝ่ามือ พัดซอมบี้ที่เพิ่งตื่นขึ้นใหม่ข้างเท้าของเขากระเด็นออกไปหลายเมตร กระแทกเข้ากับอีกศพหนึ่งอย่างแรง
แต่การกระทำนี้ กลับเหมือนไปเขี่ยรังแตน...