หลังการแจกคริสตัลพลังเสร็จสิ้น สองวันต่อมา ฐานที่มั่นหยานซินเงียบผิดปกติ ลู่หนานเกอและพวกต่างปิดประตูไม่ออกมา มุ่งมั่นดูดซับคริสตัลพลังและยกระดับพลังพิเศษของตน
คฤหาสน์แต่ละหลังดูเหมือนเข้าสู่ช่วง "ปิดด่าน" พิเศษ มีเพียงคลื่นพลังพิเศษที่รั่วไหลออกมาตามช่องหน้าต่างเป็นครั้งคราว บ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลงที่กำลังเกิดขึ้นภายใน
ผู้ใหญ่ที่มีปู่ชื่อฉือเป็นหัวหน้าได้จัดเวรยามเฝ้าระวังกันเอง
ตอนกลางวัน ผู้ใหญ่หลายคนนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายในลานบ้านคฤหาสน์ จิบชาไปพลางจับตาดูความเคลื่อนไหวรอบข้างอย่างระแวดระวัง
ตกกลางคืน ก็มีคนเดินวนรอบนอกคฤหาสน์ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครมารบกวนลู่หนานเกอและพวกที่กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ
แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหมอกบางๆ อาบลงมาบนฐานที่มั่นหยานซินอย่างนุ่มนวล
เมื่อตะวันเพิ่งทอดแสงทองแรกเข้าสู่กรอบหน้าต่าง ประตูห้องของจี้เซี่ยนก็ถูกผลักเปิดออกพร้อมเสียง "เอี๊ยดอ๊าด"
เขาก้าวไปที่ลานบ้าน พลางยืดเส้นยืดสายร่างกายที่แข็งทื่อ ถึงลานก็สูดอากาศบริสุทธิ์ที่กลิ่นน้ำค้างเต็มปอด ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจ
"เสี่ยวจี้ รู้สึกยังไงบ้าง?" ปู่ฉือที่เฝ้าอยู่ในลานวางกาน้ำชาจือซาลง
จี้เซี่ยน: "ปู่ฉือ ยังไม่ได้อัปเลเวล แต่รู้สึกว่าแข็งแกร่งขึ้นนิดหน่อย! น่าจะใกล้ระดับห้าเข้าไปอีกแล้ว"
ปู่ฉือตบไหล่เขา: "ค่อยเป็นค่อยไปก็พอ สิ่งสำคัญที่สุดคือตั้งหลักให้มั่น"