สี่สิบนาทีต่อมา กลุ่มผู้มีพลังพิเศษทยอยรวมพลที่กำแพงด้านนอกเสร็จสิ้น
แต่เบื้องหลังกลับมีผู้รอดชีวิตธรรมดาจำนวนมากตามมาด้วย พวกเขาถืออาวุธนานาชนิด ยืนเงียบ ๆ อยู่ด้านหลังแถวผู้มีพลังพิเศษ...
หลิวฮั่นไห่ยืนอยู่บนหอสังเกตการณ์ ขมวดคิ้วแน่น: "คนที่ไม่มีพลังพิเศษ กลับไปให้หมด!"
"หัวหน้าฐาน!" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งยกมีดพร้าขึ้น: "พวกเราสัญญาว่าจะไม่ก่อเรื่อง ขอแค่อยู่รอบนอกจัดการซอมบี้ระดับหนึ่งที่หลงเหลือก็พอ!"
เด็กสาวที่ไว้ผมเปียสะบัดธนูในมือ: "หัวหน้าฐาน ฉันฝึกฝนมานานแล้ว ฉันช่วยได้เหมือนกัน!"
"หัวหน้าฐาน ให้พวกเราอยู่เถอะนะ!"
......
เสียงผู้คนซัดเข้ามาราวคลื่นยักษ์กระทบฝั่ง มือหนาหยาบกร้านของหลิวฮั่นไห่ลูบราวบันไดโดยไม่รู้ตัว สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจเฮฟเฮฟ
ฉือหยานโจวหันข้างมองหลิวฮั่นไห่: "พี่เขย ไม่งั้น ให้พวกเขาดูแลฐานที่มั่นคืนนี้ ส่วนพวกเราออกไปบุกตะลุยที่กำแพงด้านนอก พวกเขาคือโล่ป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด!"
หลิวฮั่นไห่พยักหน้าเล็กน้อย มองไปที่หยูลี่ ฝ่ายหลังเข้าใจได้ทันที: "วางใจได้ ฐานที่มั่นฝากฉัน!"
"ทุกคน ฟังฉัน!" หลิวฮั่นไห่กดแขนทั้งสองลง เสียงอึกทึกหยุดลงทันที
เขาเดินใกล้กำแพงด้านนอก โดยไม่ใช้เครื่องขยายเสียง แค่ตะโกนเสียงดังไปตามแนวกำแพง: "ผู้มีพลังพิเศษออกไปกับพวกเราฆ่าซอมบี้! ที่เหลือ—ฉันมอบฐานที่มั่นของเราให้พวกเธอ"
เขาชี้ไปที่หยูลี่ทันที: "ตามภรรยาฉัน ดูแลบ้านของพวกเราให้ดี ทำได้ไหม?"