ลู่หนานเกอสัมผัสได้อย่างชัดเจนผ่านสนามพลังจิตของเธอว่า ฝูงงูกำลังดิ้นอย่างบ้าคลั่งบนพื้นดินที่ไหม้เกรียม เหล่ามดและแมลงพรั่งพรูออกมาจากรัง สรรพสัตว์ทั้งหลายกำลังกระเสือกกระสนท่ามกลางเปลวเพลิง...
สัตว์กลายพันธุ์ที่รอดชีวิตถูกโล่ทองคำระดับสี่สั่นสะเทือนจนหัวแตกเลือดไหล ในที่สุดก็จำต้องเปลี่ยนทิศทาง พุ่งหน้าไปยังทางรอดเพียงเส้นทางเดียว
ที่ปากทางออก ฉือหยานโจวยืนอยู่ตรงกลาง
แนวรบรูปพัดที่แผ่กางอยู่ด้านหลังเขาปิดกั้นถนนไว้มิดชิด แสงพลังพิเศษวาบวับ
ฝูงนกกลายพันธุ์สีดำทะมึนพุ่งทะยานขึ้นจากยอดไม้ที่ลุกไหม้ แต่ในวินาทีถัดมาพวกมันก็เผชิญกับการโจมตีสองชั้น
ในดวงตาของลู่หนานเกอแสงสีเงินวาบขึ้น พลังจิตดั่งฝ่ามือยักษ์ที่มองไม่เห็นฟาดฝูงนกที่อยู่ไกลออกไปร่วงหล่นลงอย่างแรง
พร้อมกันนั้นเถาวัลย์ของจื้อจื้อก็กลายเป็นแส้จำนวนนับไม่ถ้วนฟาดสัตว์ปีกที่บุกเข้ามาจนกระดูกหักเอ็นขาด
ไกลหนึ่งใกล้หนึ่ง ประสานกันอย่างไร้ที่ติ
บนพื้นดิน แนวป้องกันของฉือหยานโจวและพวกไม่ขยับเขยื้อน
สัตว์กลายพันธุ์ทุกตัวที่พยายามฝ่าออกมาล้วนกลายเป็นเศษเนื้อกระจาย
เหอจัวใช้หนามดินผ่าซากสัตว์ประหลาดที่พุ่งเข้ามา น้ำเมือกกระเด็นใส่พื้นส่งเสียงฉ่า ๆ: "ให้ตายเถอะ! พวกนี้มันอะไรกันวะ?"