"ระวัง!" เธอส่งเสียงเตือนในวินาทีนั้นเอง เงาดำเหล่านั้นก็พุ่งฟาดเข้าหาชายฝั่งดั่งแส้ยักษ์
"ตูม!" เสียงดังสนั่นหลายครั้ง พื้นถนนแตกเป็นรอยร้าวคล้ายใยแมงมุม และอาคารต่างๆ ก็พังถล่มลงมา
หนวดที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างจากพวกเขาเพียงร้อยเมตร
น่ากลัวกว่านั้นคือ หนวดสามสี่เส้นค่อยๆ ม้วนงออย่างคล่องแคล่ว พันร่างศพเน่า สัตว์ และแม้แต่ผู้รอดชีวิตที่กรีดร้อง ริมถนน ลากกลับลงทะเลด้วยความเร็วที่น่าสะพรึง
หนวดที่จับเหยื่อไม่ได้กระตุกอย่างบ้าคลั่งริมชายฝั่ง ฟาดลงมาดังสนั่นจนหูแทบแตก
เหอจัว: "นี่มันตัวอะไรกันวะเนี่ย?! หน้าตาเหมือนญาติครธูลูยังไงยังงั้น!"
ฉือหยานโจว: "รูปร่างมันเหมือนหนวดปลาหมึกจริงๆ..."
เหอจัวตะโกนสุดเสียง: "กู้ว่านว่าน! วัตถุดิบลูกชิ้นปลาหมึกที่เธออยากได้ ส่งมาถึงหน้าบ้านแล้ว!"
"เรื่องใหญ่แค่ไหน ต้องใช้แกมาป่าวประกาศเอง?" กู้ว่านกลอกตา
หนวดที่เต็มไปด้วยปุ่มดูดขนาดเท่าถ้วยเล็กด้านหน้า จู่ๆ ก็เร่งความเร็ว พุ่งฟาดเข้ามาดั่งแส้ยักษ์
ทุกคนเปิดพลังพิเศษพร้อมกัน—มีดลมของลู่หนานเกอ เฉือนเฉียงลงสู่ผิวน้ำทะเล
