จาง อ้าว และสมาชิกใหม่สิบคนรีบเคลื่อนตัวไปรวมกลุ่มกับกู้ฉีทางด้านหลังของทีม เสียงฝีเท้าที่ไม่เป็นระเบียบดังแว่วๆ ไปตามถนนที่เงียบสงัดราวกับไร้วิญญาณ
กู้ฉียกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้เงียบ แล้วลดเสียงต่ำลงพูดว่า "เบาเท้าหน่อย ตามฉันมาชิดๆ และเงียบไว้"
ลู่หนานเกอยกมือส่งสัญญาณให้ทีมเดินหน้าต่อ ยิ่งเข้าใกล้เขตนิคมโลจิสติกส์ กลิ่นเหม็นเน่าในอากาศก็ยิ่งฉุนจัดขึ้นเรื่อยๆ
กำแพงสองข้างทางเต็มไปด้วยรอยเลือดและรอยขีดข่วนเป็นหย่อมๆ
รถที่ถูกทิ้งร้างเกลื่อนกลาดไปหมด ในขณะที่จำนวนซอมบี้เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
จากท้ายรถที่พลิกคว่ำ และมุมมืดของกำแพง ซอมบี้ที่ส่งเสียง "ฮืดๆ" โผล่ออกมาเป็นระยะๆ พวกมันมีท่าทางบิดเบี้ยวและพุ่งเข้ามาหาลู่หนานเกอกับพวกอย่างบ้าคลั่ง
"ปัง! ปัง! ปัง!"
ยังไม่ทันที่จางอ้าวทั้งสิบจะตั้งตัว ซอมบี้ก็ถูก ลู่เป่ยเย่, ลั่วซิงโหยว และซื่อซวี่ ยิงหัวแตกกันไปเรียบร้อย...
ลู่หนานเกอนำทุกคนอ้อมไปอย่างชาญฉลาด หลีกเลี่ยงบริเวณประตูหลักที่ซอมบี้ชุกชุม
เธอหยุดอยู่หน้าผนังสูงประมาณห้าหกเมตร กำแพงเต็มไปด้วยคราบสกปรก แต่โครงสร้างโดยรวมยังถือว่าแข็งแรงพอใช้ได้
เธอหันไปมองฉืออี ฉืออีรีบเดินเข้ามาใกล้ทันที
ลู่หนานเกอลดเสียงลง: "พี่ฉืออี ฉันมีเรื่องจะบอก... ช่วยแบ่งกลุ่มให้พวกเขาหน่อย ให้ผู้มีพลังระดับสี่สองคนนั้นเป็นหัวหน้าทีม"