กู้ว่านเร่งพลังพิเศษอย่างสุดกำลัง เปลวไฟในฝ่ามือพลุ่งพล่าน ส่องไปยังทิศทางที่จี้เซี่ยนใช้กรวยดินพุ่งขาดออกไป
ท่ามกลางแสงไฟ เส้นใยสีทองนับไม่ถ้วนหมุนวนอย่างเงียบเชียบในอากาศ...
"ก้มหน้า ลงไปดูข้างล่าง" เสียงจี้เซี่ยนตึงเครียด
ทั้งสามคนก้มมอง พื้นด้านหน้าก็เต็มไปด้วยเส้นใยสีทองที่ขยับเขยื้อน ค่อยๆ บิดตัวอย่างช้าๆ ราวกับสิ่งมีชีวิต
เหอจัวที่เดินนำอยู่ มีเท้าครึ่งหนึ่งเหยียบลงบนเส้นใยสีทองเหล่านั้น รีบหดเท้ากลับทันที: "นี่มันผีอะไร?"
เส้นใยสีทองเหล่านั้นราวกับถูกยั่วให้โกรธ พุ่งเข้าหาทั้งสามคนอย่างดุดัน
กู้ว่านสายตาไวกว่าคนทั่วไป ควงลูกไฟสองลูกเหวี่ยงออกไปทันที
เส้นใยสีทองที่ถูกลูกไฟโจมตีหดตัวถอยหลังทันที แต่เส้นใยด้านข้างทั้งสองยังคงรุกคืบเข้ามา
"มันกลัวไฟ!" เหอจัวคิดไอเดียได้ในยามคับขัน: "เหล่าจี้ ถอดเสื้อ!"
ทั้งคู่รีบถอดเสื้อคลุมออก กู้ว่านโยนลูกไฟไปจุดติด
พวกเขาโบกเสื้อผ้าที่ติดไฟ ตบตีเส้นใยรอบตัวอย่างบ้าคลั่ง
แต่เส้นใยสีทองมันเยอะเกินไป—เพิ่งจะตีถอยไปสองสามเส้น ด้านนั้นก็ไหลบ่าเข้ามาเพิ่มอีก ไม่รู้จักจบสิ้น...
"ถอย!" เหอจัวและจี้เซี่ยนพร้อมกันดึงกู้ว่านถอยหลังอย่างรวดเร็ว
อาศัยซากบ้านที่พังทลาย เหอจัวและจี้เซี่ยนรีบสร้างโล่ดินขึ้นมาล้อมทั้งสามคนไว้แน่นหนา แม้แต่ใต้เท้าก็ไม่ยกเว้น
แต่เส้นใยเหล่านั้นกลับเลื้อยไปตามผิวโล่ดินอย่างรวดเร็ว ใบมีดเส้นใยอันคมกริบเฉือนก้อนดินร่วงหล่นตลอดเวลา ชั้นป้องกันบางลงอย่างเห็นได้ชัด
เหงื่อซึมออกมาที่หน้าผากเหอจัว: "ต้านไม่ไหวแล้ว"
จี้เซี่ยนกัดฟันแน่น: "ต้านไม่ไหวก็ต้องต้าน..."
โล่ดินถูกซ้อนทับกันหลายชั้น พื้นที่ขยับตัวของทั้งสามคนคับแคบลงเรื่อยๆ