ฉันมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังถามว่า "หนานหนาน เร็วเข้า แปลสิ จื้อจื้อพูดว่าอะไร?"
ลู่หนานเกอบอกว่า "มันบอกว่าทะเลทั้งผืนเหม็น มันไม่ไป"
กู้ว่านแตะใบไม้ของต้นไม้มนุษย์ตัวเล็ก "ไม่คิดเลยว่าน้องจื้อจื้อที่ชอบขุดคริสตัลพลังจะรักความสะอาด ถ้างั้นฉันขอตกปลาทะเลคนเดียวละกัน?"
ลู่หนานเกอบอกว่า "ให้ฉือหยานโจวลองดูได้นะ พลังธาตุสายฟ้าของเขาทุ่มลงไปในน้ำ บางทีอาจฟาดตายไปเป็นแพได้? แล้วก็ธาตุไม้ของพี่ฉืออีด้วย ลองดูได้เหมือนกัน?"
กู้ว่าน "ไอเดียดีเว้ย!"
ลั่วซิงโหยว "หรืองั้นฉันลองใช้ดาวกระจายสีทองยิงมั่วๆ ดูบ้าง?"
กู้ว่านมีอารมณ์ขึ้นมาทันที "งั้นตอนพระอาทิตย์ตกดินไปลองกัน?"
กำลังพูดกันอยู่ เหอจัวก็หาวแล้วเดินโซซัดโซเซออกมาจากห้องด้านใน "กู้ว่านว่าน ไหนลองอะไร?"
กู้ว่าน "ตกปลาทะเลจับปลาหมึกตัวเล็กๆ ไง..."
เหอจัว "เธออายุเท่าไหร่แล้ว?"