ในกระจก ใบหน้าขาวเนียนละมุนของเธอบัดนี้ปรากฏรอยแผลสีเลือดน่าสะพรึงกลัวอยู่เต็มไปหมด ราวกับกิ้งกือสีแดงนับไม่ถ้วนกำลังคลานอาละวาดบนใบหน้าเธอ
ที่ทำให้เธอรับไม่ได้ยิ่งกว่าคือ แต่ละรอยแผลถูกทาด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อสีม่วงหนาเตอะ เป็นหย่อมๆ สีม่วงสะดุดตา ใบหน้าทั้งหน้าดูคล้ายแมวสามสี อยู่ในสภาพน่าอดสูอย่างที่สุด
“อ๊า~~~~~”
ลู่จิ่นฮวนไม่อาจทนต่อภาพที่เห็นได้ หลุดเสียงกรีดร้องออกมา
เหอฉงหนานตกใจจนทำอะไรไม่ถูก น้ำเสียงร้อนรน “ฮวนเอ๋อ เป็นอะไรไป เจ็บตรงไหน ปวดหัวหรือปวดท้องน้อย”
“ฮือๆ... พี่ฉงหนาน ตอนนี้ฉันขี้เหร่มากใช่ไหม” ลู่จิ่นฮวนทนให้สามีมาเห็นสภาพน่าเกลียดเช่นนี้ไม่ได้ น้ำตาไหลอาบแก้ม
เธอร้องไห้ น้ำตาไหลลงบนใบหน้า ทำให้รอยน้ำยาฆ่าเชื้อสีม่วงเลอะเบลอ ดูน่าขำเข้าไปอีก
จิวจิวในจิตสำนึกของเธอหัวเราะจนจุก!
เหอฉงหนานทั้งขำทั้งจนใจ เขาใจจะขาดอยู่แล้ว จะไปสังเกตความงามหรือความอัปลักษณ์ได้อย่างไร
“ไม่เลย ไม่อัปลักษณ์สักนิด น่ารักต่างหาก!”
ลู่จิ่นฮวนมองเขาทั้งน้ำตาคลอ เธอรู้สึกว่าชายหนุ่มกำลังหลอกเธอ แต่เธอไร้ซึ่งหลักฐาน...
——————
ลู่จิ่นฮวนเข้ารับการตรวจเสร็จก็เข้าพักในห้องพักฟื้นที่เหอเว่ยกั๋วจัดไว้ล่วงหน้า เมื่อท่านผู้เฒ่าเหอได้ยินข่าวว่าหลานสะใภ้ตั้งครรภ์อีกครั้ง ดีใจจนแทบกระโดด
สุสานบรรพบุรุษตระกูลเหอมีควันมงคลลอยขึ้นจริงๆ ถึงได้แต่งหลานสะใภ้ที่เก่งกาจเช่นนี้มา!