เกมจักรวาล: ฉันกลายเป็นบอสแล้วหรือ?

ตอนที่ 1 เกมจักรวาล: ฉันกลายเป็นบอสแล้วเหรอ?

9 นาที· 2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เจียงเยว่เฉินปลุกพรสวรรค์พิเศษขึ้นมา เสียงแจ้งเตือนกลไกดังขึ้นราวกับลอยมาจากสุดขอบฟ้า

【ปลุกพรสวรรค์เอสพีสำเร็จ: สังหารทันที (หมายเหตุ: สังหารเป้าหมายได้ 1 หน่วยภายในระยะ 100 เมตรเท่านั้น จำนวนครั้งใช้งานจะรีเฟรชหลังผ่านไป 24 ชั่วโมง)】

【เข้าสู่ดันเจียนระดับเอสเอสเอสเป็นครั้งแรก เชื่อมต่อโมดูลภาษาขั้นสูงสำเร็จ โมดูลนี้ช่วยให้ผู้เล่นเข้าใจและสื่อสารด้วยภาษาที่ไม่ได้เข้ารหัสได้หลากหลาย】

เจียงเยว่เฉินยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ก็พบว่าตัวเองนั่งอยู่หน้าโต๊ะพนันแห่งหนึ่ง

แสงไฟรอบด้านสลัวราง ราวกับถูกบางสิ่งกลืนกินไปเกือบหมด เหลือเพียงแสงสลัวที่พอจะส่องโต๊ะไพ่ตรงหน้าได้

บนโต๊ะปูผ้ากำมะหยี่สีแดงคล้ำ ตรงหน้าเธอมีไพ่คว่ำอยู่สามใบ

หลังไพ่เป็นลวดลายสีแดงคล้ำเหมือนกันทุกใบ ลวดลายนั้นคล้ายดอกไม้ที่กำลังผลิบาน ทั้งยังดูเหมือนดวงตาหลายคู่ที่พันเกี่ยวกัน

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคิดไปเองหรือไม่ ไพ่เหล่านั้นดูอัปมงคลอย่างไรชอบกล

“ที่นี่ที่ไหน?”

เจียงเยว่เฉินเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ส่ายศีรษะไปมา ความคิดยังคงสับสนอยู่บ้าง

เมื่อกี้เธอยังทำงานล่วงเวลาอยู่ไม่ใช่หรือ? แล้วจู่ ๆ มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง... หรือว่าจะถูกลักพาตัว?

แล้วเสียงที่ดังขึ้นในหัวนั่นคืออะไร?

สังหารทันที?

“สวัสดี ผู้ตื่นรู้พิเศษ ฉันเป็นเจ้าของดันเจียนระดับเอสเอสเอส ‘เกมไพ่’ เรียกฉันว่าโจ๊กเกอร์ก็ได้”

ชายคนหนึ่งยืนอยู่อีกฟากของโต๊ะพนัน น้ำเสียงอ่อนโยนและสุภาพเรียบร้อย

เขาสวมสูทสีดำที่เนี้ยบไร้ที่ติ มือหนึ่งถือไม้เท้ารูปหน้ายิ้มที่ประณีต อีกมือสวมถุงมือสีขาวสะอาด

เพียงแต่ใบหน้าของเขากลับพร่าเลือน ราวกับถูกกระแสน้ำที่มองไม่เห็นปั่นป่วนจนเค้าโครงบิดเบี้ยวอยู่ตลอดเวลา ประหนึ่งวังน้ำวนที่ไม่เคยหยุดนิ่ง

โจ๊กเกอร์ถอดหมวกทรงสูงอย่างสง่างาม แล้วโค้งตัวเล็กน้อย

น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนเสมอ ทั้งยังเจือความสุภาพที่ทำให้ผู้ฟังรู้สึกราวกับต้องลมวสันต์

“เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เชิญคุณเข้าร่วมการทดสอบเกมไพ่ ขอเชิญเล่นกับผมสักตา แล้วเป็นพยานในการเปิดห้องไพ่ด้วยกันนะครับ”

“เดิมพันของคุณ ผมวางไว้ให้แล้ว”

นี่มันตัวอะไรกันแน่?

ไม่มีใบหน้าด้วย?!

เมื่อมองเห็นใบหน้าเลือนรางของโจ๊กเกอร์ชัดขึ้น รูม่านตาของเจียงเยว่เฉินก็หดวูบ ฝ่ามือที่ยกขึ้นกุมศีรษะเริ่มมีเหงื่อซึม เธอมองไปรอบ ๆ อย่างหวาดระแวง ก่อนจะก้มมองตัวเอง

รอบด้านไม่มีอุปกรณ์ถ่ายทำ กระทั่งประตูก็ไม่มี ที่นี่เหมือนห้องลับที่ถูกขุดขึ้นมากลางอากาศ

ส่วนเธอยังคงสวมชุดทำงาน เป็นเสื้อเชิ้ตกับกางเกงขายาวเรียบง่าย

โทรศัพท์ไม่อยู่ในกระเป๋า กุญแจก็หายไปแล้ว

เจียงเยว่เฉินถึงกับเริ่มสงสัยว่าตัวเองทำงานล่วงเวลาจนตายคาโต๊ะหรือเปล่า

โจ๊กเกอร์ดูเหมือนจะชินกับเรื่องแบบนี้ เขารออย่างอดทนให้เจียงเยว่เฉินเริ่มเกม หรือไม่ก็ถามคำถาม

เจียงเยว่เฉินเงยหน้ามองใบหน้าพิกลของโจ๊กเกอร์ แล้วถามว่า “เดิมพันที่คุณพูดถึงคืออะไร?”

“ชีวิตของคุณ”

“ส่วนเดิมพันของผมคือ [โจ๊กเกอร์]”

สำหรับมือใหม่อย่างเจียงเยว่เฉิน โจ๊กเกอร์อธิบายกติกาอย่างเรียบง่าย ไพ่ชุดที่ไม่มีรูปแบบพิเศษให้นำมาเทียบแต้มกัน

หากในมือมีไพ่โจ๊กเกอร์อยู่เพียงใบเดียว ไพ่ใบนั้นจะนับเป็นไพ่เดี่ยวที่ใหญ่ที่สุด แน่นอนว่าโจ๊กเกอร์ยังแบ่งเป็นโจ๊กเกอร์ใหญ่กับโจ๊กเกอร์เล็ก หากโจ๊กเกอร์ใหญ่และเล็กตกอยู่ในมือคนเดียวกัน จะชนะขาดทันที

เกมง่าย ๆ แบบนี้กลับใช้ตัดสินความเป็นความตายของคนได้

หลังอธิบายกติกาคร่าว ๆ โจ๊กเกอร์ก็ไม่เปิดโอกาสให้เจียงเยว่เฉินตั้งตัวนานนัก เขานั่งลงฝั่งตรงข้าม ยกมือที่สวมถุงมือสีขาวขึ้นเปิดไพ่ใบแรกตรงหน้า

โจ๊กเกอร์เล็ก

ตัวตลกขาวดำบนไพ่หัวเราะอย่างบ้าคลั่งไร้เสียง รอยยิ้มนั้นดูชวนขนลุกเป็นพิเศษเมื่ออยู่ใต้แสงสลัว

เหงื่อเริ่มผุดขึ้นทั่วร่างเจียงเยว่เฉิน ทว่าเธอกลับรู้สึกหนาวอย่างประหลาด

นิ้วของเธอแตะอยู่บนไพ่ใบนั้น แต่กลับชักช้าไม่ยอมเปิดเสียที...

ใครจะรู้ว่าโจ๊กเกอร์จะเล่นตุกติกหรือเปล่า ไพ่ของเธอถูกสับเปลี่ยนไปแล้วหรือไม่?

เธอมีโอกาสชนะไหม?

เจียงเยว่เฉินคิดวนเวียนอยู่ในใจ โจ๊กเกอร์เองก็อดเอ่ยเร่งอย่างนุ่มนวลไม่ได้ “เกมเริ่มแล้วครับ คุณผู้หญิง เปิดไพ่ของคุณได้เลย”

น้ำเสียงของเขาอ่อนโยน แต่ในห้องที่มีเพียงโต๊ะไพ่ว่างเปล่านี้ กลับฟังคล้ายเสียงเรียกมรณะ

ถ้าสู้กันตรง ๆ เธอจะมีโอกาสไหม?

รูปร่างเขาดูเหมือนมนุษย์ แต่เขา...เป็นมนุษย์จริง ๆ หรือเปล่า?

เกมไพ่...นี่มันอะไรกันแน่?

ท่ามกลางความคิดที่สับสน เจียงเยว่เฉินก็เปิดไพ่ใบแรกของตัวเอง

เป็นโจ๊กเกอร์ใหญ่!

ตัวตลกสีแดงชาดหัวเราะเยาะอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม เจียงเยว่เฉินเพิ่งเปิดไพ่ได้ก็รีบชักมือกลับอย่างไม่ทันตั้งตัว

“แปะ ๆ ๆ”

โจ๊กเกอร์ไม่ได้ประหลาดใจแม้แต่น้อย กลับปรบมือให้เจียงเยว่เฉินอย่างยินดี เขายิ้มแล้วกล่าวว่า “คุณผู้หญิง ตาแรกคุณชนะแล้วครับ”

เขาเปิดไพ่ใบที่สองตรงหน้าอย่างไม่รีบร้อน

เป็นโจ๊กเกอร์ใหญ่อีกแล้ว?!

นี่เขากำลังเล่นเธออยู่หรือไง? นี่มันสำรับไพ่เดียวกันแน่เหรอ?

หางตาเจียงเยว่เฉินกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะพลิกไพ่ใบที่สองของตัวเอง

ไม่มีปาฏิหาริย์ ไม่มีเรื่องเหนือความคาดหมาย

เจ็ดโพแดง

“จะเล่นต่อไหมครับ?” แม้ผลแพ้ชนะจะชัดเจนแล้ว แต่โจ๊กเกอร์เห็นได้ชัดว่าให้เกียรติเกมนี้มาก จึงเอ่ยถามอย่างสุภาพ

เว้นแต่เจียงเยว่เฉินจะเปิดไพ่โจ๊กเกอร์ได้อีกใบ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางชนะ

“เล่นต่อ”

แต่...

เจียงเยว่เฉินเอื้อมมือไปแตะไพ่ใบที่สามก่อน ราวกับคนเสียสติ

เธอขมวดคิ้ว นิ้วมือเกร็งจนเส้นเลือดปูดขึ้นมา ปลายนิ้วซีดขาว

จะได้ผลไหม? สกิลเอสพีจะใช้กับเขาได้หรือเปล่า?

ฉันไม่อยากตาย ทำไมฉันต้องตายด้วย? ฉันยังอายุน้อยขนาดนี้...

ถ้าจะมีใครตาย ก็ควรเป็นเขาสิ!

เจียงเยว่เฉินกัดฟัน ขณะเปิดไพ่ของตัวเองก็ใช้สกิลเอสพีที่เพิ่งปลุกขึ้นมาไปพร้อมกัน

【สังหารทันที】

น่าประหลาด เหมือนเป็นสัญชาตญาณ เพียงเจียงเยว่เฉินนึกคิด สกิลที่ว่านั้นก็ทำงานขึ้นเอง

ราวกับถูกสายตาที่มองไม่เห็นจับจ้อง โจ๊กเกอร์ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด

“เธอ...เธอกล้าดียังไง!”

โจ๊กเกอร์ร้องด้วยความเจ็บปวด รีบยื่นมือสั่นเทาไปเปิดไพ่ของตัวเอง การเคลื่อนไหวของเขาไม่สง่างามอีกต่อไป เต็มไปด้วยความร้อนรน ราวกับคิดจะใช้กติกากำจัดเจียงเยว่เฉินล่วงหน้า

เขาเพิ่งยกไพ่ใบนั้นขึ้นมาได้เพียงนิดเดียว ร่างทั้งร่างก็สลายหายไปตรงนั้นราวกับผุพังเป็นผุยผง

เหลือเพียงสูท หมวกทรงสูง และคทาที่ร่วงอยู่บนพื้น

เธอฆ่าเขาได้จริง ๆ เหรอ?

“ฮ่า... ฮ่า...”

ความยินดีอย่างล้นหลามปัดเป่าความมืดมนจากความตายไปได้ ทว่าความหวาดผวาหลังรอดตายก็ยังไม่จางหายไปในทันที

เจียงเยว่เฉินหอบหายใจ เพิ่งรู้ตัวช้ากว่าความคิดว่าตนเวียนหัว ภาพตรงหน้าเริ่มพร่าเลือนเล็กน้อย

ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งสติได้

หน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าอ่อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าโดยไม่มีสัญญาณเตือน

【ยินดีด้วย ผู้เล่นเจียงเยว่เฉินเป็นผู้เล่นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์อีฟที่สังหารบอสได้ รับแพ็กของขวัญลึกลับ 1 ชิ้น】

【ยินดีด้วย ผู้เล่นเจียงเยว่เฉินเป็นผู้เล่นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์อีฟที่ผ่านดันเจียนระดับเอสเอสเอส รับแพ็กของขวัญลึกลับ 1 ชิ้น】

【สำเร็จบทสอนผู้เล่นใหม่ ได้รับค่าประสบการณ์ +10】

นี่เธอเรียกมันว่าบทสอนผู้เล่นใหม่เหรอ?

เจียงเยว่เฉินไม่มีแรงแม้แต่จะบ่นอยู่พักหนึ่ง ทำได้เพียงหลับตาลง ค่อย ๆ ปรับลมหายใจให้สงบ

หลังหน้าต่างข้อความปรากฏขึ้นชั่วครู่ มันก็เปลี่ยนไปเป็นหน้าสถานะส่วนตัวของเจียงเยว่เฉิน

พอพักหายใจได้บ้าง เจียงเยว่เฉินจึงเริ่มสำรวจหน้าต่างนี้

【ชื่อ: เจียงเยว่เฉิน (เปลี่ยนชื่อเล่นได้)】

【เลเวล: 1 → 2】

【พรสวรรค์: [เอสพี] สังหารเป้าหมายทันที】

【ความสามารถ: ไม่มี】

【สกิล: ไม่มี】

【กระเป๋า: แพ็กของขวัญ 1 ชิ้น, แพ็กของขวัญ 1 ชิ้น】

เจียงเยว่เฉินไม่ใช่เกมเมอร์ระดับเก๋า แต่ก็ดูออกว่าหน้าจอนี้คล้ายหน้าสถานะในเกมอยู่บ้าง

“นี่มันพวกปีศาจอะไรกันนักหนา”

เจียงเยว่เฉินยังขวัญเสียอยู่ จึงไม่ได้รู้สึกอยากสำรวจหน้าจอนี้เท่าไร แต่ไหน ๆ ก็มาแล้ว ยังไงก็ต้องเปิดแพ็กของขวัญดูว่าข้างในมีอะไร

ขณะที่เจียงเยว่เฉินยื่นนิ้วออกไปเพื่อเปิดแพ็กของขวัญ หน้าต่างสีแดงชาดก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจออีกครั้ง

【กำลังเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์อีฟ】

【หลังผ่านการชำระล้างด้วยเลือด ดันเจียนระดับเอสเอสเอสเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการแล้ว โปรดให้ [โจ๊กเกอร์] เข้าสู่ระบบและดำเนินการบนแผงควบคุม】

“เขาไม่ตายไปแล้วเหรอ?” เจียงเยว่เฉินมองไปยังจุดที่โจ๊กเกอร์เคยอยู่ด้วยความไม่อยากเชื่อ ตรงนั้นเหลือเพียงกองเถ้าถ่านจริง ๆ

ทั้งยังไม่มีตัวเลือกให้ปิดหน้าต่าง แม้จะรู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง เจียงเยว่เฉินก็ยังกดตกลง

หน้าต่างสีฟ้าอ่อนตรงหน้าพลิกกลับทันที ราวกับไพ่ถูกเปิดออก เผยอีกด้านที่เป็นแผงสีแดงชาด

【ไอดี: โจ๊กเกอร์】

【พื้นที่ดูแล: ดันเจียนระดับเอสเอสเอส เกมไพ่】

【กติกาการดูแล:

1. เงินเดิมพันที่เจ้ามือชนะได้เป็นของ [โจ๊กเกอร์]

2. ระหว่างที่การเดิมพันมีผล ห้ามหยุดเดิมพันหรือไม่ลงเดิมพัน เงินเดิมพันต้องเท่ากัน และห้ามลดจำนวนเดิมพันลงเรื่อย ๆ ผู้ที่ไม่ลงเดิมพันจะถือว่าเดิมพันด้วยชีวิตโดยปริยาย

3. โปรดอย่าท้าพนันกับเจ้าของห้องไพ่ [โจ๊กเกอร์] ในกองไพ่ของเขามีแต่โจ๊กเกอร์

4. ระดับความสามารถไม่เพียงพอ จึงไม่สามารถเปิดใช้งานได้】

ทันใดนั้น ข้อความบรรทัดใหม่ก็ปรากฏขึ้นใต้แผงสีแดงชาด

【พ่ายแพ้ในการเดิมพันอย่างน่าเสียดาย และไม่อาจรักษาความสง่างามไว้ได้ ระดับความสามารถของโจ๊กเกอร์: 7 → 1】

(เกร็ดห้องไพ่: หากไม่รักษามารยาทในชีวิตประจำวัน จะถูกหักค่าประสบการณ์ของโจ๊กเกอร์ วิธีเพิ่มระดับโจ๊กเกอร์: รักษาความสง่างามเพื่อรับค่าความสง่างาม ดูรายละเอียดได้ที่ [คู่มือมารยาทฉบับสมบูรณ์])

“...ทำไมมันประหลาดขนาดนี้? แต่ว่า...”

เจียงเยว่เฉินกลอกตาเล็กน้อย ในที่สุดก็สังเกตเห็นโต๊ะ ไพ่บนโต๊ะดูไม่ชั่วร้ายเหมือนก่อน ราวกับเป็นไพ่ธรรมดาทั่วไป

การเดิมพันสิ้นผลแล้ว

โจ๊กเกอร์คนเดิมตายไปแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะกลายเป็นโจ๊กเกอร์แทน

นี่เป็น...

ข่าวดี

อย่างน้อยก็ยังมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่หรือไง?

เจียงเยว่เฉินรวบรวมสติ ก่อนเดินไปเปิดไพ่ที่โจ๊กเกอร์ยังไม่ได้เปิด

เป็นอย่างที่คิด ไพ่ที่เขายังไม่ได้เปิดก็เป็นโจ๊กเกอร์ใหญ่ เธอไม่มีโอกาสชนะตั้งแต่แรกแล้ว

ส่วนไพ่ใบสุดท้ายที่เจียงเยว่เฉินเปิดยังคงหงายอยู่ตรงนั้น—

ควีนโพดำ

ตัวละครบนหน้าไพ่คือพัลลัส อะธีนา เทพีแห่งสงครามและปัญญาของกรีกโบราณ

ในบรรดาไพ่ควีนทั้งสี่ใบ มีเพียงใบนี้เท่านั้นที่ถืออาวุธ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป