【รับทราบ! เปิดใช้งานสิทธิ์แล้ว ปลดล็อกช่องทางบำรุงรักษาเมทริกซ์แล้ว】
เสียงอิเล็กทรอนิกส์อันเป็นเอกลักษณ์ของหลิงอวี้ดังขึ้นในช่องสื่อสาร ภาพตรงหน้ากู้ฉางชวนพลันกระจ่างชัด
โครงสร้างวงแหวนขนาดมหึมาซึ่งประกอบด้วยเสาโลหะผสมสูง 60 เมตรสิบสองต้น ฐานที่เคยแนบสนิทกับผิวน้ำทะเลเยือกแข็งเบื้องล่างกำลังเลื่อนแยกออกจากกันอย่างไร้สุ้มเสียง เผยให้เห็นทางเข้ารูปสี่เหลี่ยมซึ่งเปล่งแสงสีขาวนวล
ภายในทางเข้าเป็นระเบียงตรงยาวลึกจนมองไม่เห็นปลายทาง สร้างจากโลหะผิวมันวาว
“ไปกันเถอะ ตั้งใจทำภารกิจ”
กู้ฉางชวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุขุมหนักแน่น เขาก้าวนำออกไปก่อน ร่างในชุดเกราะขับเคลื่อนภายนอกสีเงินเทาที่มีเกราะพลังงาน “รุ่งอรุณ” ปกคลุมเป็นคนแรกที่เหยียบลงบนทางซึ่งมุ่งสู่แกนกลางของเมทริกซ์
ผิวน้ำทะเลที่มีน้ำแข็งบาง ๆ เกาะอยู่ส่งเสียงแตกร้าวแผ่วเบาใต้ฝ่าเท้า ทว่าพริบตาต่อมา ไอเย็นที่แผ่ออกมาก็ทำให้มันกลับเป็นน้ำแข็งอีกครั้ง
“รับทราบ!”
ด้านหลังเขา สมาชิกทีมอีกสองคนซึ่งสวมเกราะ “รุ่งอรุณ” เช่นกัน ต่างหิ้วกล่องเครื่องมือโลหะหนักอึ้งคนละใบ แล้วเร่งฝีเท้าตามมา
หนึ่งในนั้นเป็นชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองแกนกลางทรงยี่สิบหน้าปกติซึ่งอยู่เหนือศีรษะ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความตื่นตะลึง “หัวหน้ากู้ ของนี่มันเหลือเชื่อจริง ๆ!”
“ถึงยังไงก็เป็นเทคโนโลยีล้ำยุคของอารยธรรมที่สาบสูญ แถมยังเป็นฟังก์ชันลับสุดท้ายของ ‘หอสมุดสูงสุด’ จะธรรมดาได้ยังไง” กู้ฉางชวนพยักหน้า สายตาของเขาจับจ้องรายละเอียดต่าง ๆ บนสิ่งก่อสร้างขนาดมหึมาที่ใกล้เข้ามาทุกทีเช่นกัน
เมื่อเดินเข้าไปในทางเดิน ประตูโลหะหนักด้านหลังก็ค่อย ๆ ปิดลงทันที ตัดขาดจากทุกสิ่งภายนอก
ภายในระเบียงสว่างราวกลางวัน ผนังทั้งสองด้านไม่ใช่พื้นผิวทึบ แต่เป็นแถวจัดเก็บข้อมูลที่ประกอบขึ้นจากโครงสร้างผลึกอันแม่นยำนับร้อยล้านชิ้น กะพริบแสงสว่างดับสลับกันไม่หยุด
กระแสข้อมูลสีฟ้าอ่อนทะลักผ่านผนังผลึกราวกับน้ำตก บางครั้งมีสายข้อมูลสีทองวาบผ่านไป ชวนให้รู้สึกเวียนหัวคล้ายข้อมูลถาโถมเกินรับไหวอย่างยากจะบรรยาย
“ทั้งหมดนี่เป็นหน่วยจัดเก็บข้อมูลเหรอครับ?” สมาชิกทีมคนหนึ่งอดถามเสียงเบาไม่ได้