เมืองลี่ซาน ศูนย์วิจัยกักเก็บสิ่งผิดปกติ "ม่าน" ห้องปฏิบัติการชีวภาพ
ซูวานถอดแว่นตานิรภัยออก แล้วขยี้ตาที่เมื่อยล้าเล็กน้อย
บนแท่นปฏิบัติการด้านหน้า จานเพาะเชื้อสิบสองชุดเรียงกันเป็นระเบียบ ข้างในบรรจุเศษคริสตัลสีน้ำเงินที่เก็บจากผิวหนังของร่างติดเชื้อในเขตซินโจว
เมื่อสามวันก่อน พวกมันยังเรืองแสงสีน้ำเงินอ่อนๆ แต่ตอนนี้กลับหมองคล้ำและหยาบกระด้าง พื้นผิวเต็มไปด้วยรอยแตกเล็กๆ ละเอียด
"อัตราการสลายตัวเร็วกว่าที่ฉันคาดไว้" ซูวานบันทึกข้อมูลลงแท็บเล็ตโดยไม่เงยหน้าขึ้น พูดกับอากาศเบาๆ "ตั้งแต่ออกจากเขตซินโจว โครงสร้างผลึกภายในคริสตัลเหล่านี้ก็สลายตัวอย่างต่อเนื่อง ครึ่งอายุประมาณ 72 ชั่วโมง"
[มีผลแล้วหรือ?]เสียงของหลิงอวี้ดังขึ้นพอดี
"อื้ม" ซูวานพยักหน้า "อย่างแรก ข่าวดีคือ ไอ้เจ้านี่น่าจะไม่มีความสามารถในการแพร่เชื้อในความหมายทั่วไป"
"ผลตรวจร่างกายของเฉินมั่วกับกู้ฉางชวนก็ยืนยันเรื่องนี้ ตรวจซ้ำหลายรอบ ไม่พบการกลายพันธุ์ที่น่าสงสัยใดๆ"
"อย่างที่สอง" ซูวานชี้ไปที่แผนภาพโครงสร้างโมเลกุลซับซ้อนบนหน้าจอ "อันที่จริง โครงสร้างของมันไม่เสถียรอย่างยิ่ง โดยพื้นฐานเป็นโครงสร้างผสมคาร์บอน-ซิลิกอนสถานะพลังงานสูง ซึ่งตามทฤษฎีแล้วเป็นโครงสร้างที่ยากจะก่อตัวขึ้นได้"
เธอปัดหน้าจอ เรียกข้อมูลอีกชุดขึ้นมา "ร่างติดเชื้อคริสตัลอย่างเกาเยวียนจากเขตซินโจว คริสตัลบนตัวก็หดเล็กลงทุกวัน สมรรถภาพร่างกายก็ลดลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน"
"ทั้งหมดนี้ดูเหมือนจะบ่งชี้ว่า โรคตกผลึกนี้โดยเคร่งครัดแล้วไม่ใช่โรคติดต่อ แต่เหมือนเป็นผลลัพธ์จำเพาะที่เกิดจากอิทธิพลปริศนาบางอย่างในสภาพแวดล้อมพิเศษของเขตซินโจว"