ศูนย์กลางการผลิตและการแปรรูปอุตสาหกรรมขั้นต้น
ครั้งแรกที่หลิงอวี้เห็นมันจากรางวัลภารกิจ เขาก็อยากรู้มานานแล้วว่าสิ่งนี้มันคืออะไรกันแน่
และตอนนี้เขาก็ได้คำตอบแล้ว แตกต่างจากที่เขาคาดเดาไว้ มันไม่ใช่โรงงานขนาดใหญ่โตอะไร แต่กลับเป็นเหมือนสิ่งมหัศจรรย์ทางอุตสาหกรรมที่ถูกบีบอัดจนถึงขีดสุด
ในสัมผัสของเขา ภายในฐานใต้ดิน เขตดี พื้นที่ขนาดใหญ่ที่ถูกปั้นแต่งใหม่ กล่องดำทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าด้านยาวประมาณห้าสิบเมตรปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่า
พื้นผิวของมันไม่ทราบว่าทำจากวัสดุอะไร เรียบลื่นราวกับหินออบซิเดียน ไม่มีรอยต่อใด ๆ มีเพียงแสงวาบวิ่งผ่านภายในเป็นครั้งคราว
เมื่อเจตจำนงของหลิงอวี้สัมผัสกับมัน หน้าจอโฮโลแกรมผืนหนึ่งก็แผ่ออกมาตรงหน้าเขาราวกับตาเปล่า รายการทิศทางการผลิตมากมายถูกเรียงไว้ให้เลือก
[ตัวเลือกที่หนึ่ง: การผลิตยานพาหนะ (แบบเบา)]
[ตัวเลือกที่สอง: การผลิตเครื่องมือวัดความเที่ยงตรงสูง]
[ตัวเลือกที่สาม: การผลิตอาวุธและกระสุน (แบบทั่วไป)]
[ตัวเลือกที่สี่: การผลิตวัสดุก่อสร้างมาตรฐาน]
[ตัวเลือกที่ห้า: การผลิตชิ้นส่วนอเนกประสงค์]
...
ใต้ตัวเลือกแต่ละตัวต่างมีรายการย่อยเรียงกันอย่างแน่นหนา
ตัวอย่างเช่น การผลิตยานพาหนะ สามารถย่อยลงไปได้ถึงรถจักรยานยนต์ รถออฟโรด หรือแม้แต่รถหุ้มเกราะขนาดเล็ก
แต่หลิงอวี้สังเกตว่า ยิ่งเลือกผลิตภัณฑ์ที่ซับซ้อน ตัวชี้วัดสองอย่างด้านล่างอย่าง "อัตราประสิทธิภาพโดยประมาณ" และ "ระดับความซับซ้อนของวัตถุดิบที่ต้องการ" ก็ยิ่งดูไม่น่าพอใจ
ถ้าเขาเดาไม่ผิด หลักการของสิ่งนี้คงจะเน้นความชำนาญเฉพาะด้านมากกว่าความหลากหลาย
ประสิทธิภาพน่าจะผูกติดกับเป้าหมายการผลิตอย่างมาก ถ้าเป้าหมายซับซ้อนเกินไป ประสิทธิภาพก็จะลดลงอย่างรุนแรง
และการเลือกวัตถุดิบที่แตกต่างกัน ก็ส่งผลต่อประสิทธิภาพเช่นกัน
ถ้าเป็นแบบนี้ โรงงานสุดอลังการที่หลิงอวี้เคยจินตนาการไว้คงไม่สำเร็จได้ง่าย ๆ คงต้องมีศูนย์การผลิตเพิ่มอีกหลายแห่งถึงจะพอ
งั้นต่อไป ควรเลือกผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแบบไหนดี?
หลิงอวี้ได้คำตอบในไม่ช้า ทางด้านอาหาร เพราะวันสิ้นโลกเพิ่งเริ่มมาได้ไม่นาน ความยากในการหาเสบียงจึงยังไม่มากนัก