ภายใต้แสงสนธยาสีเหลืองหม่น คลื่นสีดำทะมึนหลั่งไหลมาจากขอบฟ้า
พวกมันมาแล้ว
ซอมบี้จำนวนมหาศาลกรูกันอย่างบ้าคลั่งมุ่งหน้าไปยังที่หลบภัย เสียงคำรามก้องกังวานแม้อยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร
และเหนือฝูงซอมบี้กับทางด้านหลัง ร่างของสิ่งกลายพันธุ์ขนาดยักษ์ก็ปรากฏตัวอย่างน่าตกใจ——ผู้แสวงบุญสีขาวกระดูกอย่างน้อยห้าตัว อสูรเน่ารูปนกเกินสิบตัว
ส่วนพวกที่ตัวขนาดเท่าตึกเล็ก ๆ อย่างพวกตาร้อยนั้น แน่นขนัด นับได้กว่าสี่สิบตัว
ขนาดของคลื่นซากศพครั้งนี้ มากกว่าครั้งก่อนไม่ต่ำกว่าสามเท่า
"ทุกคนฟัง! ศัตรูเข้าสู่ระยะยิงที่กำหนดแล้ว!"
เสียงเยือกเย็นของจางอู่ดังผ่านช่องสื่อสารไปทั่วทุกมุมของแนวหน้า
ขณะนี้ เขายืนอยู่บนที่สูงของจุดยิงที่เสริมแข็งแรงไว้ล่วงหน้า กล้องส่องทางไกลในมือจับจ้องไปที่แนวหน้าสุดของคลื่นซากศพอย่างไม่วางตา
"ยิง!"
วินาทีที่คำสั่งถูกส่งออกไป รถยิงจรวดล้อขนาด 122 มิลลิเมตรหลายคันที่ตั้งประจำการอยู่ก็ส่งเสียงคำราม
จรวดหลายสิบนัดลากหางเปลวไฟยาว ฉีกฟ้าสีเหลืองหม่น พุ่งเข้าใส่แนวหน้าของคลื่นซากศพที่กำลังรุกใกล้อย่างแรง
ตูม! ตูม! ตูม——!
เสียงระเบิดต่อเนื่องฉีกช่องว่างขนาดใหญ่ในหมู่ซากศพ ซอมบี้เป็นร้อย ๆ ตัวถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในพริบตา ดินและเศษซากศพปลิวขึ้นฟ้าพร้อมกัน
ในขณะเดียวกัน บนท้องฟ้า นกกลายพันธุ์ "อสูรเน่า" หลายตัวที่พยายามบุกทะยานก่อนก็เข้าสู่ระยะของจรวดนำวิถีป้องกันภัยทางอากาศ
พวกมันอ้าปากมหึมาที่เน่าเปื่อย คลื่นเสียงแหลมคมกำลังจะปล่อยออกมา
แต่เพียงวินาทีถัดมา คลื่นเสียงนั้นกลับสลายไปอย่างกะทันหัน
ซู่ว! ซู่ว!
จรวดนำวิถีป้องกันภัยทางอากาศสองลูกยิงเข้าเป้าอย่างแม่นยำที่ร่างใหญ่โตซึ่งไร้ซึ่งอาวุธสังหารที่ดีที่สุดของมัน กลุ่มเศษสะเก็ดที่ระเบิดฉีกปีกของหนึ่งในนั้นจนเลือดอาบทันที
ยังไม่ทันที่มันจะตั้งตัวจากความเจ็บปวด จรวดลูกที่สองก็ตามมาทัน ระเบิดเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ที่คอของมัน ประจวบกับความตายของมัน
บนที่สูง จางอู่วางกล้องส่องทางไกลลง ยิ้มอย่างพึงพอใจ
"ดีมาก! เครื่องยับยั้งคลื่นเสียงเรโซแนนซ์ได้ผล!"