ในเวลาเดียวกับที่แสงสีทองปะทุขึ้น เกราะส่วนท้องของเรือเหาะอวกาศซึ่งรับหน้าที่ขนย้าย «หลักคำสอนแห่งอเทวนิยม» ก็เลื่อนเปิดออกไปทั้งสองด้าน
แขนเครนกลขนาดยักษ์ทั้งหกชุดเริ่มทำงานพร้อมกัน ลูกสูบไฮดรอลิกส่งเสียงครางต่ำ ๆ สลักแม่เหล็กทยอยปลดล็อกทีละชั้น
หนังสือ «หลักคำสอนแห่งอเทวนิยม» ที่เปล่งแสงสีทองสลับน้ำเงินระยิบระยับ ค่อย ๆ เคลื่อนออกจากช่องยึดใต้ท้องเรือภายใต้การประคองของแขนเครน มุ่งหน้าเข้าใกล้เงาแท่นสีทองบนยอดหอคอยอย่างช้า ๆ
ภายในห้องบัญชาการ ทุกคนกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว การขยับเพียงน้อยนิดของหนังสือเล่มยักษ์ดึงประสาททุกเส้นของพวกเขาไว้
แม้แต่คนที่ปกติไม่ค่อยคิดมากที่สุด เวลานี้ก็ยังจ้องจอเขม็ง ไม่กล้าวอกแวกแม้แต่น้อย
เมื่อมองวัตถุทั้งสองค่อย ๆ เข้าใกล้กัน ทุกคนก็อยากให้กระบวนการนี้จบเร็วขึ้นอีกหน่อย แต่ขณะเดียวกันก็กลัวว่าจะเกิดข้อผิดพลาดขึ้นกลางทาง
แขนเครนลดระดับลงต่อ
50 เมตร
20 เมตร
10 เมตร
“หึ่ง!”
เมื่อฐานของหนังสือเล่มยักษ์สัมผัสขอบเงาสีทองเป็นครั้งแรก พีระมิดทั้งหลังพลันส่งเสียงกังวานต่ำลึก
จากนั้นแสงเจิดจ้าก็กลบภาพจากเซนเซอร์ตรวจจับด้วยแสงทั้งหมดในพริบตา
รูปร่างของทั้งสองเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์ แสงสว่างหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว
ต่อมา วงแหวนแสงสีทองขนาดมหึมาวงแล้ววงเล่าก็ลอยขึ้นจากยอดหอคอย ก่อนสลายไปตามจังหวะเฉพาะอย่างช้า ๆ และมั่นคง คอยรองรับหนังสืออันยิ่งใหญ่ซึ่งถูกย้อมจนกลายเป็นสีทองบริสุทธิ์ทั้งเล่มไว้อย่างแน่นหนา
【ตรึงยึดแนวคิดสำเร็จ: มนุษย์ย่อมพิชิตสวรรค์ เครื่องหมายบอกพิกัดเริ่มทำงานแล้ว】
ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนเย็นชาไร้อารมณ์ของระบบดังก้องขึ้นในจิตสำนึกของหลิงอวี้ หน้ากระดาษที่เปิดออกของหนังสือเล่มยักษ์ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นพร้อมกัน