เมืองลี่ซาน ศูนย์วิจัยและกักกันสิ่งผิดปกติ “ม่าน”
เสียงสัญญาณเตือนแหลมกรีดดังขึ้นในห้องทดลองของซูวานเช่นกัน
ตัวอย่างเนื้อเยื่อซึ่งเดิมถูกกักไว้ในถังเพาะเลี้ยงและสงบนิ่งดี บัดนี้คลุ้มคลั่งขึ้นมาทั้งหมด
พวกมันเพิ่มจำนวนและบิดเบี้ยวอย่างบ้าคลั่ง งอกส่วนที่ใช้โจมตีออกมานับไม่ถ้วน ก่อนกระแทกกระจกของถังเพาะเลี้ยงอย่างรุนแรง
ทว่า “สิ่งกักกันหมายเลขหนึ่ง” ซึ่งอยู่ชั้นล่างสุดของศูนย์วิจัย—ระบบนิเวศอสูรเน่าที่ถูกทำให้เชื่อง กลับมีสภาพประหลาดตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
“มันกำลังหดตัว หดตัวโดยไม่มีเหตุผล” เสียงของซูวานดังมาตามช่องสื่อสาร น้ำเสียงเคร่งเครียดและไม่สบายใจ
“เหมือนกับว่า...มันสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามบางอย่าง หรือไม่ก็สัญชาตญาณบางอย่างที่ยากจะเข้าใจยิ่งกว่านั้นถูกกระตุ้นขึ้น จนมันยอมละทิ้ง ‘การมาเยือน’ อย่างสิ้นเชิง แล้วเลือกจากไป”
“มันกลับมาทรงตัวได้ก็ต่อเมื่อฉันเปิดใช้มาตรการแยกกักระดับสูงสุดของห้องกักกันหมายเลขหนึ่ง และตัดช่องทางการแลกเปลี่ยนข้อมูลทุกอย่างที่อาจเชื่อมต่อกับภายนอก” น้ำเสียงของซูวานเจือความกังวลอย่างยิ่ง
“จ้วงเซิง ทางเขตเล่อเทียนเป็นยังไงบ้าง?”
【ทะเลดอกไม้เนื้อและเลือดปะทุขึ้นเต็มรูปแบบ มันสามารถเปลี่ยนสภาพแวดล้อมบนพื้นดินและสร้างสัตว์ประหลาดได้】
【ตอนนี้ระดับมลพิษความเป็นเทพในเขตใจกลางเล่อเทียนทะลุระดับสามแล้ว กำลังเข้าใกล้ระดับสี่ และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง】
【กลางแม่น้ำหยวนเจียงปรากฏสิ่งมีชีวิตเนื้อและเลือดไม่ทราบชนิด ขนาดใหญ่กว่า 30 เมตร แนวป้องกันริมฝั่งแม่น้ำก็เริ่มถูกโจมตีแล้ว】
เสียงของหลิงอวี้ดังขึ้นอย่างสงบนิ่ง
【ซูวาน เด็ก ๆ กำลังอพยพไปยังศูนย์วิจัยผ่านอุโมงค์ใต้ดินแล้ว
ทางเมืองลี่ซานต้องฝากพวกคุณด้วย】
“เข้าใจแล้ว” ซูวานพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม “ระบบป้องกันของศูนย์วิจัยเปิดใช้งานเต็มรูปแบบแล้ว ไม่ต้องห่วงทางนี้”
ซูวานเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยออกมาในที่สุด “ต้องชนะให้ได้นะ!”
【อืม】
……
แนวป้องกันเขตอันหลาน
ทะเลดอกไม้หยุดขยายตัวเมื่อมาถึงขอบเขตโล่ “ท้องฟ้า” ของเขตอันหลาน