โดรนรีบลดระดับลงชิดพื้นดิน โมดูลสแกนเปลี่ยนไปใช้โหมดตรวจจับใต้ดิน หลิงอวี้เห็นสิ่งที่ไม่อยากเห็นที่สุดเข้าแล้ว
แรงระเบิดนิวเคลียร์ทำลายทุกสิ่งบนพื้นผิว แต่ใต้ดินลึกลงไปตั้งแต่ 30 ถึง 60 เมตร ยังคงมีเครือข่ายรากของเนื้อเยื่อหลงเหลืออยู่
ฝูงแมลงกำลังฟักตัวออกมาจากรากเหล่านั้นอย่างไม่ขาดสาย จากนั้นก็แพร่กระจายไปทั่วทุกทิศทางตามเครือข่าย ก่อนจะมุดกลับขึ้นมาบนพื้นดินตรงขอบหลุมที่ถูกระเบิดนิวเคลียร์ทิ้งไว้
ส่วนลึกลงไปกว่านั้น มีเค้าโครงขนาดมหึมาจนแทบไม่อาจสร้างภาพให้ครบถ้วน กำลังขยับตัวอย่างเชื่องช้า
บนพื้นดิน แมลงยักษ์ตัวแรกพลิกตัวขึ้นมาจากขอบหลุมระเบิดนิวเคลียร์
ลำตัวยาวกว่า 120 เมตร ดูเหมือนไม่มีส่วนหัวในความหมายทั่วไป ร่างกายประกอบด้วยปล้องเกราะสีดำขนาดยักษ์เจ็ดปล้อง แต่ละปล้องมีขาเป็นปล้องสามคู่ยื่นออกมาทั้งสองข้าง ลักษณะราวกับใบมีด
รอยแยกแนวยาวเปิดออกตรงกลางปล้องเกราะส่วนหน้า เผยให้เห็นวงแหวนผลึกสีขาวที่หมุนด้วยความเร็วสูงอยู่ภายใน
ทันทีที่ปรากฏตัว มันก็ล็อกเป้าไปยังแท่นยุทธศาสตร์ “ราชินีผึ้ง” ภายในม่านพลังของเมืองซีชวน แล้วลำแสงสีขาวหนาทึบก็พุ่งออกมาอย่างฉับพลัน กระแทกใส่ม่านพลัง “ท้องฟ้า” อย่างรุนแรง
ค่าภาระของม่านพลังพุ่งกระโดดรัวราวกับกราฟคลื่นหัวใจ
【ให้ตายเถอะ! แสงแห่งการดับสิ้นงั้นเหรอ?!】
ขณะนั้นเอง หลิงอวี้รู้สึกราวกับเตาปฏิกรณ์ที่อยู่ห่างไกลถึงหยวนเจียงกำลังจะระเบิดเสียให้ได้
เรื่องยังไม่จบ แมลงยักษ์อีกตัวที่ลำตัวยาวเกิน 100 เมตรก็โผล่พรวดขึ้นมาจากชั้นหินเปลือยด้านหลังตัวแรก
ตัวที่สองมีลำตัวดำสนิท ผิวกระดองเต็มไปด้วยลวดลายสีแดงคล้ำไม่เป็นระเบียบ รูปร่างลำตัวเป็นปล้องคล้ายตะขาบ แต่ขาปล้องกลับฝ่อลงไปจนหมด
สิ่งที่มาแทนคือรูพ่นอากาศทรงกรวยเรียงเป็นแถวอยู่สองข้างลำตัว ทำให้มันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงชิดพื้นในท่าลอยตัวอันพิกล
ส่วนหัวเป็นโครงสร้างทรงกรวยสามเหลี่ยมขนาดยักษ์ ปลายด้านหน้าแยกออกเป็นสี่กลีบ ผนังด้านในแต่ละกลีบมีฟันโค้งเข้าด้านในขึ้นอยู่เต็มไปหมด ดูคล้ายหนอนยักษ์ที่ผิดรูปร่างอย่างสิ้นเชิง
แต่ขณะนี้ แสงสีขาวเจิดจ้าก็เริ่มสว่างขึ้นในส่วนลึกของลำคอหนอนตัวนั้นเช่นกัน