ลู่ลู่คล้องแขนหลินอู้อย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะพากึ่งลากกึ่งจูงไปยังที่นั่ง
หลินอู้นั่งลงข้างลู่ลู่ สตรีนักถ่ายทอดสดหลายคนรอบโต๊ะหันมามอง พอเห็นนางก็พากันตะลึงในความงาม
“เมื่อครู่ลู่ลู่บอกว่าเห็นเทพธิดา ข้ายังไม่เชื่อเลย”
“คนสวย กระโปรงตัวนี้งามจัง น่ารักมาก ซื้อจากที่ไหนหรือ เพิ่มช่องทางติดต่อให้ข้าส่งลิงก์ไปได้ไหม?”
“คนสวยน่ารักเหลือเกิน มานั่งทางนี้เร็ว!”
“ผิวพรรณดีจัง ใช้เครื่องประทินผิวอะไรหรือ?”
สาวงามหลากสไตล์ส่งเสียงจ้อกแจ้กจอแจราวกับนกกระจอกตัวน้อย พากันพูดคุยกับนาง
หลินอู้ถูกชมจนเขิน ใบหน้าแดงระเรื่อพลางตอบคำถามทีละคน
ลู่ลู่แกะลูกอมเม็ดหนึ่งส่งให้นาง “คนสวยได้หมายเลขอะไรหรือ?”
หลินอู้รับลูกอมมาแล้วตอบเสียงเบา “หมายเลข 3”
รอบโต๊ะเงียบไปชั่วขณะ สตรีนักถ่ายทอดสดหลายคนสบตากัน ต่างมีความคิดในใจ
หมายเลข 3 อยู่ลำดับต้น ๆ แถมยังมีสถานที่จัดงานแยกต่างหาก
แต่ลองคิดดูแล้วก็สมเหตุสมผล ด้วยใบหน้าและกระแสความนิยมของนาง หากทางแพลตฟอร์มไม่จัดให้อยู่แถวหน้า เหล่าแฟนคลับคงไม่ยอมแน่
ลู่ลู่เป็นคนแรกที่ยิ้มออกมา “เก่งจังเลย! ข้าได้หมายเลขเกิน 100 ไปไกล ยังคิดว่าดีมากแล้ว ไม่นึกเลยว่าคนสวยจะได้หมายเลขดีขนาดนี้!”
คนอื่น ๆ พลอยพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่แล้ว ตำแหน่งแถวหน้าสามารถจัดงานเซ็นชื่อแยกได้ แต่ต้องระวังความปลอดภัยด้วยนะ!”
“อื้ม ๆ คนสวยมาร่วมงานแบบพบปะแฟนคลับเป็นครั้งแรกหรือ? ถึงตอนนั้นอย่าลุกจากที่นั่ง อย่าเดินไปไหนตามใจชอบนะ!”
“สวยจังเลย! ข้าเปิดฟิลเตอร์เสริมความงามแล้วยังสู้ไม่ได้ รู้สึกกังวลจนแทบตายแล้ว!”