โจวกั๋วเจิ้งรู้สึกมาตลอดว่าหลังกลับมาครั้งนี้ ภรรยาของเขาดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นทางจ้าวหง เขาก็คิดว่าเป็นเรื่องปกติ
เสี่ยวเหมยพูดไม่ผิด เรื่องนี้เริ่มต้นจากแม่ก็จริง แต่พอเห็นเสี่ยวเหมยตะคอกใส่แม่ เขากลับรู้สึกไม่สบายใจ เขาคิดว่าไม่ว่าเสี่ยวเหมยจะมีเรื่องอะไร ก็ไม่ควรทำกับผู้ใหญ่แบบนี้ มีเรื่องไม่พอใจอะไรก็มาลงที่เขาได้
เขาเป็นผู้ชาย เขาทนไหว...
ช่วงหลายวันมานี้เฉาเหมยอารมณ์ไม่ดี แถมสุขภาพก็ไม่ค่อยแข็งแรง คืนก่อน ๆ เธอไม่ยอมให้โจวกั๋วเจิ้งขึ้นเตียงหรือเข้ามานอนในห้อง แต่ช่วงสองสามวันนี้ไม่ได้พูดอะไรแล้ว โจวกั๋วเจิ้งจึงไปนอนห้องข้าง ๆ เองอย่างรู้หน้าที่
ในห้องโถงกลาง ป้าเจิ้งยกไข่ตุ๋นร้อน ๆ มาวางบนโต๊ะ บนนั้นมีของกินตั้งอยู่ไม่น้อย ทั้งซาลาเปาไส้เนื้อ แป้งทอดไส้เนื้อ ถั่วลิสง โจ๊ก และปาท่องโก๋ ทั้งหมดเป็นของที่โจวกั๋วเจิ้งรีบออกไปซื้อและลงมือทำตั้งแต่เช้าตรู่
“เสี่ยวเหมย สุขภาพไม่ค่อยดี กินไข่เยอะ ๆ จะได้บำรุงร่างกายนะ” ป้าเจิ้งยิ้มแย้ม วางไข่ตุ๋นไว้ตรงหน้าเฉาเหมย
พอเห็นไข่ตุ๋น เฉาเหมยก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล เธออดพูดไม่ได้ว่า “แม่คะ หนูไม่ชอบกินไข่ตุ๋นตอนเช้า”
เธอไม่ชอบกินไข่ตุ๋น เรื่องนี้เธอเคยพูดไว้แล้ว ใจยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ ระยะนี้อารมณ์ของเธอดูจะหงุดหงิดง่ายขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะเวลาเห็นแม่สามี
หลายวันมานี้อีกฝ่ายก็ไม่รู้เป็นอะไร ถึงได้ทำท่าทางน่าสงสารอยู่บ่อย ๆ ราวกับตัวเองโดนทำให้ทุกข์ใจมามากมาย เธอไม่อยากแม้แต่จะมอง!