หัวใจของคุณหมอจ้าวเต้นรัว เขาคิดว่าการปรับปรุงแผนกแพทย์แผนจีนของโรงพยาบาลทหารในช่วงนี้ คงเตรียมไว้ต้อนรับเจ้าของคนใหม่
แค่เสี่ยวซ่งเข้าทำงานในแผนกแพทย์แผนจีนของโรงพยาบาลทหาร แล้วผู้อาวุโสเจิงจะยังมีความหมายอะไรอีกล่ะ!
ซ่งชิงเหอจดจ่ออยู่กับการรักษา เธอใช้เข็มเงินแทงทะลุฝ่าเท้าของลู่หวยเฉิน ก่อนจะเงยหน้ามองเขาแล้วถามว่า “รู้สึกยังไงบ้าง?”
หน้าผากของลู่หวยเฉินมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นมาบาง ๆ แล้ว
เขาตอบว่า “นอกจากเจ็บแล้ว ยังรู้สึกร้อนแสบด้วย ไม่เหมือนฝังเข็มครั้งก่อน ๆ เลย ก่อนหน้านี้ผมเคยฝังเข็มตั้งหลายครั้ง แต่ไม่เคยรู้สึกอะไรเลย”
หมอหลายคนเคยบอกเขาว่า ต่อไปขาของเขาจะไม่รู้สึกอะไรอีก ไม่ว่าจะกระตุ้นอย่างไร ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม
แต่ตั้งแต่ชิงเหอเริ่มรักษาให้เขา เขาก็รู้สึกถึงขาติดต่อกันมาสามคืนแล้ว แม้จะยังชา ๆ ทั้งเจ็บและทรมาน แต่ทุกครั้งเขากลับดีใจ แถมยังตั้งตารอด้วยซ้ำ
เขามีลางสังหรณ์อย่างแรงว่าชิงเหอจะรักษาขาของเขาให้หายได้ และตอนนี้ลางสังหรณ์นั้นก็ชัดเจนที่สุด
“หมอเสี่ยวซ่งเก่งจริง ๆ!” คุณหมอจ้าวอุทาน ดวงตาขุ่นมัวของชายวัยกลางคนหลังเลนส์แว่นพลันสว่างวาบ
สีหน้าของคนอื่น ๆ ก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงและตื่นเต้น โดยเฉพาะหมอใส่แว่นจากแผนกแพทย์แผนจีน แทบจะถลนลูกตาออกมาอยู่แล้ว
ผู้อาวุโสเจิงกับหมออาวุโสอีกหลายคนจากแผนกแพทย์แผนจีนเคยฝังเข็มให้ผู้กองลู่หลายครั้ง เขามักยืนสังเกตการณ์และเรียนรู้อยู่ข้าง ๆ แทบทุกครั้ง แถมยังจดบันทึกข้อคิดเอาไว้มากมาย