ซ่งชิงเหอโผล่ศีรษะออกมาจากหลังกองเอกสาร มองไปยังผู้กองอู๋ผู้สุภาพเรียบร้อย ก่อนจะยิ้มให้ “เอกสารพวกนี้เป็นวัสดุที่ต้องใช้ยื่นขอจดสิทธิบัตรค่ะ”
ผู้กองอู๋อุทานด้วยความตกใจ “โอ้ เยอะขนาดนี้เลยเหรอ จริง ๆ ไม่ต้องใช้เอกสารมากขนาดนี้ก็ได้ เตรียมคำชี้แจงผลิตภัณฑ์ แบบคำขอจดสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์ คำอธิบายโดยย่อของการออกแบบ บทคัดย่อคำชี้แจง แล้วก็ข้อมูลส่วนตัวของคุณให้ครบก็พอแล้ว”
เขาพอเดาได้ว่าหมอซ่งอยากยื่นขอจดสิทธิบัตรอะไรบ้าง คงหนีไม่พ้นตำรับยาหลายตัวที่ขายดีที่สุดในร้านยา
ผู้กองอู๋พูดพลางขยับหลบ เปิดทางให้ซ่งชิงเหอกับลู่หวยเฉินนำเอกสารไปวางบนโต๊ะทำงาน
ลู่หวยเฉินทักทายผู้กองอู๋ “สวัสดีครับ ผู้กองอู๋”
ทั้งคู่ก็ถือว่ารู้จักกันมานาน หากขาของลู่หวยเฉินไม่หายดี เขาคงได้ร่วมงานกับอีกฝ่าย ปกติทั้งสองก็มีโอกาสพบปะกันบ้างระหว่างทำงาน
ผู้กองอู๋เพิ่งสังเกตเห็นลู่หวยเฉิน ก่อนหน้านี้เขามัวแต่ตกตะลึงกับกองเอกสารมหึมา จนไม่มีเวลามองคนอีกคน
พอเห็นว่าเป็นลู่หวยเฉิน เขาก็มองอีกฝ่ายสลับกับซ่งชิงเหอ อดทอดถอนใจไม่ได้ “เหมาะสมกันจริง ๆ เลยนะ คุณลู่ คุณนี่โชคดีจริง ๆ”
เขาคิดว่าเจ้าหนุ่มคนนี้มีอะไรดีอยู่ไม่น้อย ขาหักแล้วยังกลับมายืนได้ แถมภรรยายังเก่งขนาดนี้อีก
ก่อนหมอซ่งจะมาที่เขตทหาร ข่าวลือเกี่ยวกับเธอล้วนเป็นไปในทางไม่ดี ทุกคนต่างคิดว่าภรรยาชาวชนบทของคุณลู่ไม่คู่ควรจะออกสังคม เป็นผู้หญิงบ้านนอกเชย ๆ คนหนึ่ง
ใครจะคิดว่าพอหมอซ่งมาถึง ก็ทำให้ทุกคนตะลึงกันหมด ไม่นานขาของคุณลู่ก็หายดี เท่านี้ก็ทำเอาคนที่ชอบปล่อยข่าวลือหน้าแตกกันไปตาม ๆ กัน